فکرکن یه ویدیو از دردی که مردم ژاپن بعد حادثه‌ی هیروشیما کشیدن ببینی بعد کامنت‌هارو باز کنی ببینی یه ایرانی داره به ایرانی دیگه که گفته «آمریکای جنایتکار» تیکه می‌اندازه که خیلی زود این بلا سر حکومت آخوندی هم میاد و یه ایرانی دیگه در حال فهرست نوشتن باشه که ببین، تقصیر خود ژاپن بود.

آگاتا کلا سعی کن تو زندگیت از ایرانیا فاصله بگیری

همین دیروز می‌خواستم از رایتل بعد سال‌ها نت بخرم. پوکید

مامانم مطمئنه مگس نرم تو اتاقم نیست.

من اصلا نگران طاعون نیستم. فقط نگران ایناییم که هر مریضی می‌گیرن می‌گن حساسیته‌.

من از طاعون نمی‌ترسم از حساسیت آدمایی که حساسیت ندارن می‌ترسم

این زشت نیست که من نمی‌دونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم. زشت اینه که تو درگیر اینی من دارم با زندگیم چیکار می‌کنم.

بعضی آدما واقعا دیوونن. خب یعنی چی که یادی از ما نمی‌کنی. آره نمی‌کنم آدم حسابی چون ارتباط خاصی اگه داشتیم که برام مهم بود یادت کنم قربونت برم. یا اصلا ارتباط مون تموم شده هیچ حرفی با هم نداریم دیگه. و وقتی یه ارتباطی رسماً تموم می‌شه، دیگه یاد چی کشک چی

این خیلی برام عجیبه رسما هشتاد درصد تصمیمای زندگیم رو با جنگ برنامه ریزی و هماهنگ می‌کنم.

واقعا دهه هشتادیا رو دوست دارم. با اینکه گاهی هیت می‌دن بهمون که آره اینا یه مکالمه عادی هم بلد نیستن حرف بزنن و این چرتا ولی واقعا خیلی آدمای جالب و خاص و متفاوتی هستیم خدا حفظ مون کنه.

به مناسبت روز بزرگداشت داریوش بزرگ آهنگ بوی گندم مال من داریوش رو گوش بدید. ربط خاصی ندارن فقط دوتاشون داریوشن.

اونایی که همراه آهنگ فرستادنشون داستان پشتشو می‌گن خیلی خوبن.