ان معی ربی سیهدین #هنر_من

قطعا خدا با ماست قطعا!

قاب کامل شد...

چقدر دردناک است ... چقدر دردناک است، که تو بروی و ما هنوز در این جسم خاکی زندانی باشیم ...

مثل کودک یتیمی شده ام خبر فوت پدر را به او دادند ولی او منتظر است پدر در را باز کند و به خانه بیاید...

گریه کن عیبی ندارد دل سبک تر میشود در گلو بغضت بماند چشم دل تر میشود زندگی بالا و پایین دارد اما چـاره چیست گربخواهی،گر نخواهی، زندگی سر میشود حسرت شیرین و تلـخ زندگانی را مخـور هرچه در پیشانی ات باشد مقدر می شود زنـدگی مانند یک آیینه ی شفاف نیست بـر خـلاف آینـه گاهـی مکـدر می شود پر تلاطـم مثـل دریـا زندگی یعنی خطر گاهـی آرام و گهی مـوج ستمگر می شود سطح دریا را رها کن، قعر دریا دیدنیست سنگ هم در قعر دریا مثل گوهر می شود زندگی دارد شباهتهای بسیاری به جنگ هـر نبـردی گاه گاهی نابـرابـر می شود مولانا

الان در حال حاضر نیاز دارم یکی بغلم کنه تو بغلش گریه کنم...

جان را هوای از قفس تن پریدن است...

اگه این پیامو میبینی ینی زنده ای اگه زنده ای ینی هنوز خونی تو رگته که از میهنت دفاع کنی پس پاشو اگه سرباز نیستی هنرمند که هستی نویسنده که هستی بکش بنویس منفعل نباش تو باید جو رسانه ای رو به نفع خودت کنی

حال ما در هجر رهبر کمتر از یعقوب نیست او پسر گم کرده بود و ما پدر گم کرده ایم...

در وقتِ جُدایی از نجَف فهمیدم آدم ز بِهشت با چه حالی می‌رفت