ای چشم ِ سخنگوی.... تو بشنو ز نگاهم.... دارم سخنی با تو و... گفتن نتوانم......

هر که با مرغ هوا دوست شود ... خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود! سهراب سپهری

_ #هنر_من

_ #هنر_من

كاش در تقدير بى‌مقدار ما بيچارگان خواستن‌ها با توانستن،كمى همراه بود. مرتضی‌درویشی

پیاماتون رفت اینجا

من ‌در این ‌خلوتِ خاموشِ سکوت اگر از یاد تو ‌یادی نکنم می‌شکنم...

دل نبستم به جهانی که پر از وسوسه است ، از همه ارث جهان یک تو برایم کافی‌ست .

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند... من چنانم که محــال است کسی درک کند...

دَردِ دِل با کَس نَگُفتَم، دَردِ مَن گُفتَن نَداشت. خَنده بَر لَب میزَدَم،هَر چَند خَندیدَن نَداشت.

من نمیگویم کسی« بی درد » نیست هر کسی دردی ندارد، « مرد » نیست... لیک می گویم که فصل سوختن، آب را هم می توان آموختن... « خنده ها » را می توان تقسیم کرد گریه ها را می توان « ترمیم » کرد... گر خطر می بارد از این فصل سرد دوستی را باید اول « بیمه » کرد... « عشق » با لبخند مردم، زنده است زندگی هم با « تبسم » زنده است...

00:00