«راه حل این کمپانی ها، شتاب بیشتر است.»

«آهسته گرایی نه مخالف فناوری های نوین است، نه کند بودن را پیشنهاد می‌کند. هدف اصلی این است که زندگی را شبیه یک مسابقه نبینیم. از تجربه بردن لذت ببریم و آن را درک کنیم.»

به چشم من هر شناختی که مبتنی بر احساس نباشد بیهوده است آندره ژید طبیعتا برای درک این احساس ما نیاز داریم که از سرعت هر روزمون کم کنیم جوری نشه که سیل جریان زندگی ما رو با خودش بشوره و ببره

https://eitaa.com/solina_stu/13373 خیلی جالب بود من وقتی بچه بودم و می دیدمش دقیقا عین شما بودم👏🏻 یا بعضی از قسمتاش واقعا برای اون سنم زیادی بود

من یکم نفهمیدم یعنی برای ایجاد و توسعه ی نظام سرمایه گذاری نیاز داشتن به یه جامعه ی مدرن و برای اینکه این جامعه رشد کنه نیاز داره به سرعت و نوآوری؟ یعنی لازمه ی اجرای درست نظام سرمایه داری اینه که جامعه به شتاب و سرعت معتاد بشه؟ چرا؟

جالبه این فیلمبرداری روی دست رو که توضیح داد من یاد یه سریال افتادم و اینکه چقدر ذهنم آشفته و ناراحت بود از مدل فیلمبرداریش(بعدا فهمیدم این مدل جدیده و مثلا پیشرفت کردیم)

یهو نتو زدم پیامام ترتیبش بهم ریخت الان درست شد

خب تا مستندی دیگر خدافظ شما

نه درست نیست وایسین

پس یه جورایی این پلتفرم های داخلی و گوشی های رده متوسط که خیلی وقتا کند و هنگ هستن یه توفیق اجباری ان برای زیاده روی نکردن توی سرعت

خب این ما رو هم بد عادت میکنه وقتی من سالیان سال هست که زندگی گره خورده به گوشی برام برابر با سرعت برقه توی زندگی واقعیم کم میارم وقتی زمان تو ذهنم با این سرعت تعریف شده دیگه نمیتونم یه سری چیزا رو بپذیرم مثلا نمیتونم بپذیرم که باید این همه ساعت تلاش کنم تا یه قرمه سبزی بپزم یا برای فهمیدن یک مسئله(ذهنی،درسی،اعتقادی و...) نمیتونم با یه کلیک کردن کار رو جمع کنم برای دوخت یه لباس برای پیشرفت توی رشته ی ورزشیم برای یادگیری و برای خیلی چیزا من ناخودآگاه دچار حس شکست میشم چون سرعت اینا با سرعت دنیای مدرن برابر نیست منو عصبی و سرخورده میکنه چون حس میکنم داره هیچ اتفاقی نمی یوفته در صورتی که من زمان لازم رو به اون زمینه اختصاص ندادم

حتی همین تایپ کردن خیلیامون خیلی سخته برامون قلم و کاغذ بگیریم دستمون و بنویسیم عادت کردیم تایپ کنیم خب نوشتن با مداد طبیعتا خیلی بیشتر زمان میخواد تا تایپ کردن