یه فیلم روانشناختی بود فیلم از دید کسی ساخته شده بود که آلزایمر داره، داشت نشون میداد کسی که این مشکل رو داره دقیقا دنیا رو داره چه شکلی تجربه میکنه وحشت غم دلسوزی و تأثر اینا احساساتی بودن که من موقع دیدنش داشتم انتخاب و دیدن همچین سبکی تجربه جدیدی بود آه

قشنگ و عمیق بود اهمیت نعمتی به نام حافظه یا درک و شناخت حقیقی ای که نسبت به اطرافمون داریم رو خیلی خوب نشون داد

رفتم بهخوان اعصابم داغون شد برگشتم

ناراحت کننده اس این همه ادعا آخرش قراره به کجا برسه؟

ممنون از شدت مزخزف بودن آدمای این دنیا

امروز اونقدر چای خوردم احساس چای بودن داشتم

منم میخوام چایی باشم

فکر کنم پیام اخلاقی این سریال اینه که هیچوقت کامنت هیت برا سریالا و کتابا ننویسیم _بازی عشق در رویای شرقی

سلیقه ی هیام واقعا 🛐🛐 سریالو بهم معرفی کرد🥹