حالا بیاید از دید مدیریتی بهش نگاه کنیم یه جایگاه شغلی داریم به نام «معصومیت» از کسی که این شغل رو به دست میاره، فقط و فقط یچیز می‌خوایم. شایستگی‌ها و برتری‌ها رو بشناسه! حالا چطور شایستگی‌ها و برتری‌ها رو از هم تمیز بده؟ چطور بگه این برتر از اونه یا اون شایسته‌تر از اینه؟ آفرین! این سوالا اشتباهن😁 اول باید بپرسیم شایستگی‌ها و برتری‌ها چین؟ پس اول اطلاعات می‌خوایم! دانشمون کمه! باید به این شایستگی‌ها و برتری‌ها علم پیدا کنیم!

وقتی شایستگی‌ها و برتری‌ها رو شناختی وقتی شایسته‌ترین و برترین وجود عالم رو شناختی، دیگه بر اساس اون شایستگی‌ها و برتری‌های زندگیتو می‌چینی! یبار یکی از استادام گفت: «معصوم یعنی مبری از گناه. ما به نوزاد و بچه‌ها هم میگیم معصوم. یعنی مطمئنیم هیچ گناهی از اینا سر نزده.» با این حساب، دو حالت برای معصوم بودن داریم: یا ناتوان باشی از انجام گناه «مثل نوزاد» یا توانشو داشته باشی اما گناه نکنی «مثل ائمه و پیامبرا و...»

داریم به جواب نزدیک می‌شیم... سرچشمه همه گناهان ما کجاست؟! بزارید یه مثال بزنم. یه وقت یه کاسه آش می‌بینی، تزئین شده و قشنگ. با عجله میری برش داری بزاری سر سفره، تا دست به ظرفش میزنی جوری می‌سوزی که باید سریعا دستتو بگیری زیر آب سرد. حالا یه وقت همون کاسه آشه رو می‌خوای برداری، مامانت میگه «داغه‌ها، مواظب باش» اینجا دیگه نمی‌سوزی! یه دستمال برمیداری با آرامش خاطر جا به جاش می‌کنی. علم پیدا کردی که شایسته است ظرف آش رو با دستمال ببرم که نسوزم! «علم به شایستگی»

حالا همون لحظه یکی از اعضای خانواده هم باشه، بگه «دستمال از کجا بیاریم! عجله داریم افطاره بدو ببر!» به حرف کی گوش میدی؟! طبیعتاً مادرت. چون مادرت اون آش رو ریخته و بهتر می‌دونه الان چقدر داغه! و از همه مهم‌تر، دلسوزترینه برای تو که بچشی! علم پیدا کردی که برتری با حرف مادره! اینطوریه که از سوختن معصوم میشی :)

خیلی از آدما بودن که حتی قبل‌تر از معصومین زندگی می‌کردن اما به شایستگی‌ها و برتری‌ها عالم شدن، مثل حضرت آسیه و حضرت مریم «س». آصف بن برخیا که در عرض یه چشم به هم زدن تخت ملکه سبا رو جا به جا کرد و...

بعد معصومین هم نمونه‌هاشو حتی همین اواخر، کم ندیدیم. از آشیخ رجبعلی خیاط و آیت الله بهجت و روح الله خمینی بگیر، تا شهید مطهری و تک تک شهدای این مرز و بوم. همه به یه درجه‌ی قابل قبولی معصوم بودن. همه به برترین و شایسته‌ترین وجود، علم پیدا کردن. و همین باعث شد تا دیگه گناه نکنن، دیگه زرق و برق بدلیجات اسیرشون نکنه!

آره رفیق! سرچشمه‌ی همه اشتباهات ما، همه گناهان ما، علم نداشتنه! خودمونو نمی‌‌شناسیم، خدامونو نمی‌شناسیم، شایستگی‌هارو، برتری‌ها رو نمی‌شناسیم، حتی درست و غلط و نمی‌شناسیم! سر همین هی اشتباه می‌کنیم! ✍🏻 #آفتابگردون

و چه خوش گفت امام صادق«ع»: خدایا خود را به من بشناسان، زیرا اگر خود را به من نشناسانی فرستاده‌ات را نشناخته‌ام، خدایا فرستاده‌ات را به من بشناسان، زیرا اگر فرستاده‌ات را به من نشناسانی حجّتت را نشناخته‌ام، خدایا حجّتت را به من بشناسان، زیرا اگر حجّتت را به من نشناسانی، از دین خود گمراه می‌شوم! #قَالَ

خودش داره می‌گه اگه نشناسی، علم نداشته باشی گمراه می‌شی! برو دنبالش. برو بشناس. عمرت رو حروم واهیات دنیوی نکن. برو دنبال برتر! برو دنبال شایسته! سر جات واینستا! حرکت کن. برو!

با نکته‌سنجی‌های گهربارتون خوشحالم می‌کنید😁 @Za_Kht 🌻

حالا اگه از محمد جواد مطلب میزاشتم سوراخ می‌کردید پیویموها🚶🏻‍♀ فلسفی حرف زدن بهم نمیاد؟😕

هر اشتباهی نشون دهنده اینه که باید چیز جدیدی بیاموزید. #قَالَ رابرت کیوساکی