گاهی حس می‌کنم چیزی در من خاموش شده ؛ نه ناگهانی ، آرام‌آرام .. مثل چراغی که نورش کم می‌شود و کسی هم متوجه لحظه‌ی آخرش نیست . دیگر کلمات ، مثل گذشته از نوک انگشتانم نمی‌جوشند . گویا زمان ، دستی نامرئی دور قلبم کشیده و هرچه می‌خواهم بنویسم ، می‌چسبد به گلوی ذهنم .

از نجف گفتم و از تیغ ِدو دم ، دم زده‌ام ؛ روی ِزخم دلم ، از تیغ ِتو مرهم زده‌ام .

من فقط ناظر ِناطق ِنطق ِنقاط مبهم مناطق ِمغزمم .

جـهـان که لطف‌ ندارد ، بگو نجف چه‌خبر ؟

/ - پس بنازمم به‌تبار ِعلــي ..

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرحيم.

امیرالمؤمنین‌علی(ع) : هرکه در شب بسیار بخوابد ، کارهایی از او فوت مي‌شود که در روز جبرانشان نمی‌کند . ”غررالحکم، ح۸۸۲۷”

-

آیا میدانی با ساز همگان رقصیدن و آن‌گونه پای کوبیدن ، گل افشاندن که همگان را خوش آید و تحسین همگان را برانگیزد از ما چه چیز خواهد ساخت ؟ عمیقا یک دلقک ؛ یک دلقک دردمند ِدل‌آزرده تا آخرین لحظه‌های حیات .

خوش‌به‌حال ِدل‌فرهاد‌ که مزه‌ی تلخ‌ترین‌ خاطره‌اش‌ شیرین بود .

رستم قاتل ِسهرابشو بخشیده ؟