إِلَهِي فَاقْبَلْ عُذْرِي .. وَ ارْحَمْ شِدَّةَ ضُرِّي .. وَ فُكَّنِي مِنْ شَدِّ وَثَاقِي .. . خدایا، عذرم را بپذیر... و بر شدت رنجم رحم کن... و مرا از تنگنای بندهایم رهایی بخش...

ارحم ضعفي بدنی . . به ضعف جسمانی من رحم کن

ارحم جهلي، ارحم جهلي. . رحم کن بر جهل من، بر نادانی من.

لك الحق في عدم السماح لي بالجلوس على طاولتك. . حق داری که اجازه ندهی سر سفره‌ات بنشینم.

إذا طردتني، فلن يكون لي أحد وسأكون وحيداً. . اگر مرا بیرون کنی، هیچ‌کس را نخواهم داشت و تنها خواهم ماند.

لذا لا ترفضني، سأكون عاجزاً. . پس مرا طرد نکن، من درمانده خواهم شد.

ارحمني. لقد ذرفت دموعاً كثيرة على حسينك. لقد عانيت ألماً شديداً. . رحم کن بر من. من برای حسین تو اشک های زیادی ریخته ام. درد بزرگی کشیده ام.

أقسم بالحسين، أرجو أن تسامحني. . به حسین قسم، التماس می‌کنم که مرا ببخشی.

أنا آسف . متاسفم

ارحمني، فأنا وحيد، وليس لي أحد. . به من رحم کن، زیرا من تنها هستم و کسی را ندارم.

يا ملجأ العاجزين! . ای پناه درماندگان!

ارحم . رحم کن