ارحمني، فأنا وحيد، وليس لي أحد. . به من رحم کن، زیرا من تنها هستم و کسی را ندارم.

يا ملجأ العاجزين! . ای پناه درماندگان!

ارحم . رحم کن

لقد أنعمت عليّ بنعم كثيرة، ولم أقدرها كما ينبغي. . نعمت‌های فراوانی به من ارزانی داشتی و من آنطور که باید قدر آنها را ندانستم.

لقد أتيت إلى حفلتك وأنا مدنسة وخاطئة، لأني أعلم أنك ستجعلني نقية وجميلة. . من آلوده و گناهکار به مهمانی تو آمدم، زیرا می‌دانم که تو مرا پاک و زیبا خواهی کرد.

هل يمكنك أن تفتح ذراعيك لي مرة أخرى؟ . میشه دوباره آغوشتو برام باز کنی؟

احتضنني، فأنت ملجئي. . مرا در آغوش بگیر، زیرا تو پناهگاه من هستی.

لقد كنت مخطئا . من اشتباه کردم

العفو العفو العفو . مرا عفو کن مرا عفو کن مرا عفو کن

أقسم بيوم عاشوراء. . قسم به روز عاشورا.

أريد فقط حضنك. لم أعد أطمع في استحسان الناس. أريد فقط استحسانك أنت. لم يعد مديح الناس يُرضيني. أنا تائه. أبحث عما فقدته. يا الله، لقد وجدتُ ما فقدته فيك. قرّبني إليك. . من فقط آغوش تو را می‌خواهم. دیگر تشنه‌ی رضایت مردم نیستم. فقط رضایت تو را می‌خواهم. دیگر تعریف و تمجید مردم مرا راضی نمی‌کند. گم شده‌ام. دنبال گمشده‌ام می‌گردم. خدایا، گمشده‌ام را در تو یافته‌ام. مرا به خودت نزدیک‌تر کن.

لا أريد إلا رحمتك. قرّبني إليك. افتح لي ذراعيك. . جز رحمت تو چیزی نمی‌خواهم. مرا به خود نزدیک کن. آغوشت را به رویم بگشا.