باشد که روزی با ذهنی خالی و قلبی که آرام میتپد بنشینیم و کتاب بخوانیم ؛ همینقدر ساده و آرامشبخش ، جایی که دیگر کسی نباشد که روی روحمان خراش بیندازد . آنجا که آفتاب موانع را میشکافد و باد پوستمان را نوازش میکند . آن روز در من ، من ِدیگری متولد می‌شود🐳🔗 #بنِ‌جان

حلال اولسون 🦦

″ ما را ز تــو غیـر از تو تـمنـایی نیست از دوسـت به جز دوسـت، نمی‌بـاید خواست :) ″ #نوازش‌روح

[ ـ به نـام ِخدای درد، که دلتنگی مـانع جدایی‌اش از انسان میشود !

ـــ ـ ـــــ

من خود دلـم از مهـر تو لـرزید وگـرنه تیـرم به خطـا می‌رود اما به هـدر ، نه

دل خون شده‌ی وصلم و لب‌های تو سرخ است سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر ، نه

با هرکه تـوانسته کنـار آمده دنیـا با اهل هنـر؟ آری ! با اهل نظر ؟ نه !

بدخلقـم و بـدعهد ، زبـان‌بـازم و مغـرور پشت سر من حرف زیـاد است مگـر نه؟

یک بار به من قـرعه عـاشق شدن افتاد یک بـار دگر، بـار دگر، بـار دگر… نه!

ـ فاضل‌نظری | #نوازش‌روح

ـ ای کهنه سربـاز ِزمیـن ، جان ِجهان ایـران زمیـن .