البته وقتی در تشخیص اصلح، «میزان رای آوری» را لحاظ نمی کنید، دچار «خطای تمییز انتصاب از انتخاب» شده اید. هشتم تیر، روز انتخاب شماست نه انتصاب. یاسر حسین پور @Talvihaat

برای این مرد عزیز و شریف، عالم نافع و محترم، آرزوی سلامت و طول عمر داریم. @Talvihaat

#کلام_بزرگان ظاهراً اولین ابزار اداراکی انسان، گوش و آخرین آن قلب و مغز در میانه قرار گرفته است. عوام آنچه را که صرفاً با ابزار گوش درک کرده است، علم می دانند. عقلا آنچیزی را علم می نامند که با مغز و عقل خویش دریافته اند. اما عارف تا چیزی را به وسیله قلب درک نکند، خود را عالم نمی داند. عاقل، عوام را متهم به جهل می کند و عارف، هر دو را. به راستی آنچه را که منحصرا با عقل می فهمیم، شایسته «علم» نامیده شدن، دارد؟ آیا بین دانسته ها و معلومات ما، چیزی هست که پس از عبور از گوش و عقل به قلب رسیده باشد؟ راستی که هر انسان به قدر معلومات قلبی خویش، عارف است. یاسر حسین پور @Talvihaat

در علم النفس فلسفی، باوری وجود دارد، مبنی بر اینکه، همواره، عواطف بر ادراکات آدمی، موثرند. به بیان دیگر، دانسته ها، پس از عبور از مسیر عواطف، در نفس انسان، قرار می گیرند. مثل آبی که پس از عبور نی وارد دهان انسان می شود. نی طعم دار، موجب می شود، آب را طعم دار، ادراک کنیم. مثلاً: چشم کسی را می بندیم، با چند نی طعم‌دار، به او آب می نوشانیم. نی اول، با طعم پرتقال، دومی با طعم سیب و سومی با طعم هویج. فرد، در مرحله اول احساس می کند، آب پرتقال می نوشد، سپس آب سیب و نهایتا آب هویج. در حالیکه در هر سه مرحله او فقط آب می نوشد. غرض اینکه عواطف متفاوت موجب، ادراکات مختلف از یک حقیقت واحد می شود. مثلاً: در مناظرات انتخاباتی، هر کاندیدا، مورد قضاوت‌های متفاوت افراد قرار می گیرد. یکی او را با اختلاف موفق ترین و جذاب ترین می داند، اما دیگری او را، با همان معیار و سنجه، فاقد جذابیت و موفقیت. در حالیکه بیش از یک حقیقت واحد، وجود ندارد. آنچه موجب این پدیده جذاب انسان شناختی می شود، عبارت است از: تقدم عواطف بر ادراکات. برای فهم صحیح واقعیت، جز خالص سازی ادراکات، از طریق مهار عواطف، چاره ای نداریم. یاسر حسین پور @Talvihaat

#روزنامه_خوانی پینه تحجر بر پیشانی کیست؟ حدود نه سال پیش و در تاریخ بیست و سوم شهریور نود و چهار، آفتاب یزد، با اعتماد به نفس مثال زدنی، به وجود یک دوگانه تعیین کننده در سیاست خارجی ایران اشاره کرد. از سویی، ظریف، تا آن روز هفت سال، زندگی هشتاد میلیون ایرانی را، به خم ابروی کری ، گره زده بود، و معتقد بود می تواند از کویر سازش، میوه برجام بچیند. و در سوی دیگر، جلیلی، پرچم مقاومت در دست، غفلت از فرصت‌های داخلی و تعلیق زندگی ایرانی بر پوچ نوشته برجام را خسارت محض می دانست. اکنون، بعد از هشت سال تجربه سیاه دوران ظریف و روحانی، و سه سال تجربه زیسته مقاومت امیرعبداللهیان و رییسی، ظریف سوار بر گرده پیر و خسته پزشکیان، به خیال خودش، باد برجام می کارد تا توفان رای درو کند. خب البته بعد از گذشت یازده سال از آغاز دوره صدرات ننگینش، اصرار مجدد بر خطای روشن پیشین، چیزی جز نقش زخم ضخیم پینه تحجر، بر پیشانی او نیست. پینه تحجر، بر پیشانی ظریف، عمیقا نقش بسته و گویی خیال برخاستن ندارد. یاسر حسین پور @Talvihaat

#شهریار_زرشناس پینه تحجر بر پیشانی کیست؟ باحضور وقیحانه ظریف، در ستاد انتخاباتی پزشکیان، اصلاح طلبان، نشان دادند، ضمن سوء استفاده از بی سوادی و بساطت ذهن پزشکیان، قصد دارند، با ایجاد دو قطبی، حول محور برجام، موجب افزایش آرای کاندیدای مطلوب خود شوند. پیش بینی اینکه این ترفند خطرناک، و قمار بر اسب بازنده برجام، تا چه حد موجب توفیق جبهه اصلاحات خواهد شد، کمی دشوار است. اما از سویی سکوت در برابر سوء قصد انتخاباتی اصلاحات به جان ایران، خطاست، و از سوی دیگر، دمیدن بر آتش دوقطبی، ریش دمندگان را نیز، خواهد سوزاند. باید با حفظ فاصله ایمنی از گسل خطرناک دوگانه سازش_مقاومت مردم را از تبعات جبران ناپذیر اشتباه مهلک رای به این گروه خشن آگاه ساخت. اکنون پینه تحجر بر پیشانی کسانی نقش بسته است، که قصد تکرار تجربه آزموده شکست مفتضحانه پیشین دارند. یاسر حسین پور @Talvihaat

پینه تحجر بر پیشانی کیست؟ کرامت این شهدای بزرگوار همین بود که پس از هشت سال ننگین، دوگانه غلط، خردسوز و خانمان سوز میدان_دیپلماسی را از بین بردند. میدان و دیپلماسی در دوره این شهدای عزیز، بازوان مستحکم ملت رشید ایران بودند که هم شکوه وعده صادق را برپا می کرد و هم افتخار شانگهای و بریکس را رقم می زد. اکنون بازگشت به دوران سیاه هشت ساله آن دوگانه موهوم، چیزی جز پایمالی خون پاک آن شهدای مظلوم نیست. یاسر حسین پور @Talvihaat

کاش «اتفاق» و یا «برنامه» محمد فاضلی، رخ نمی داد. به چند دلیل، از جمله اینکه، می توانستیم در یک فضای عاری از هیجان، «اتفاقات» و یا «برنامه ها» ی بسیار مهمتر، عجیب و خطرناکی که در ستاد پزشکیان، در حال وقوع است را بهتر ببینیم. به این قسمت از گفتگوی دیروز پزشکیان توجه کنید. او پرخاش جویانه، یا «نمی فهمد» یا تعمدا «می خواهد» تکانی به گسلهای خطرناک قومیتی ایران بدهد. این «اتفاق» یا «برنامه»، آتش به انبار کاه بردن و رسما یک بازی خطرناک امنیتی است که به راحتی می تواند جرم انگاری شود. این در کنار چینش خطرناک رادیکال ترین اصلاح طلبها، و آرایش براندازترین سیاستمداران که هیچ نسبتی با انقلاب ندارند، و همگی با بهترین هماهنگی ممکن، روی «برجام» به عنوان «راهبردی ترین موضوع تاریخ غربگرایان ایران»، قمار کرده اند، اوضاع نابسامان و نگران کننده ای از ستاد اصلاحات مخابره می کند. یاسر حسین پور @Talvihaat

#کلام_بزرگان #شهید_چمران گویی همه زندگانی آدمی، در دو «انتخاب» خلاصه می شود و زندگی چیزی جز «دو انتخاب» نیست: چگونه زندگی کنیم چگونه بمیریم چمران یک قهرمان حقیقی است چون چگونه زیستن و چگونه مردن را آموخته بود. مثل چمران زندگی کنیم مثل چمران بمیریم یاسر حسین پور @Talvihaat

#کلام_بزرگان #دکتر_شریعتی برای آزاده مردی که ریشه ظلم در جهان کنونی را آمریکا و استکبار متعفنش می داند، هر آزادمرد ضد استکباری محترم است. چون ذلت نمی پذیرد و با شناخت صحیح، ام الفساد عالم و شیطان اکبر را به درستی تشخیص داده است. حاضر به کرنش در برابر او نیست و آزادی جهان را از راهی جز مبارزه با استکبار جستجو نمی کند. خواه آن مبارز، فیدل کاسترو باشد، خواه نلسون ماندلا، خواه چه گوارا، خواه بشار اسد و خواه علی شریعتی. و در برابر، برای آزاده مرد، ذلت پذیران و اهل تعامل که هیچ از مبارزه با استکبار نمی فهمند و نسخه ابلهانه سازش می پیچند، نفرت انگیزند. خواه یاسر عرفات باشد، یا محمود عباس یا حتی محمدجواد ظریف. یاسر حسین پور @Talvihaat

#روزنامه_خوانی برجام یک معاهده معمول در روابط بین الملل نیست. حتی از جنس گلستان و ترکمنچای نیز نیست. دستورالعمل زیست صلح جویانه در برابر استکبار است. «راهبردی ترین موضوع تاریخ غربگرایان ایران» است. لذا برجام برای اصلاحات، بیش از یک معاهده، محترم و حیاتی است و البته برای انقلاب و جبهه مقاومت بدترین آسیب. سه سال دولت شهید عزیز، برخلاف سبک زندگی مورد پذیرش اهل سازش گذشت، و این روزها بهتر می فهمیم مهمترین دستاورد آن شهید والامقام، انهدام پیروزمندانه آن روش ذلیلانه بود. موفقیت های چشم گیرش نیز، برای اهل سازش غیرقابل تحمل و غیر قابل بازگو کردن بود. قمار بر سر اسب بازنده برجام به عنوان «حیاتی ترین شریان سیاسی اصلاحات»، نکته مشترک و راهبرد متفق علیه، اصلاحات در این دوره از انتخابات است. یاسر حسین پور @Talvihaat