معنای شایسته سالاری را نمی فهمید. شایسته سالاری یعنی جنسیت و مذهب، هیچ تاثیری در انتصاب شما نداشته باشد. فی الواقع، هر دو گزاره زیر باطل است: یک. «در فرایند شایسته گزینی، زن بودن یا مذهب خاص، امتیاز منفی، محسوب می شود.» دو. «در فرایند شایسته گزینی، زن بودن یا مذهب خاص، امتیاز مثبت، محسوب می شود.» گزاره صحیح که ظاهراً عقل شما به آن راه ندارد این است: «در فرایند شایسته گزینی، زن بودن یا مذهب خاص، اساسا لحاظ نمی شود و فاقد هرگونه امتیاز مثبت یا منفی است.» راستی در تیم مذاکره کننده، یا هیات دولت فخیمه تان، چند زن یا مذهب خاص منصوب کرده بودید؟ تازگی تغییر عقیده داده اید یا نمایش تغییر کرده است؟ @Talvihaat

فرضیه نامحبوب: فردای روزگار، گروه ناتوانی از زنان و اقلیتهای مذهبی را به مجلس معرفی می کنند. مجلس به دلیل عدم شایستگی آنها، رای اعتماد نمی دهد. حاکمیت متهم به تقابل با زنان و اقلیت ها می شود ... .

فرضیه نزدیک به واقع: آنچه ظریف درباره انتصاب زنان و اقلیت‌ها و امتیاز ویژه آنها گفت، در ادامه چرندیاتی است که عادت دارد آن چنان محکم بگوید که همه حتی خودش باور کنند و الا هیچ انطباقی با واقع ندارد.

روزمرگی های یک استاد 😁

این نوحه ها از دوازده سال پیش، وقتی دهه اول محرم، در روستاهای گیلان، مشغول تبلیغ بودم، به یادگار مونده. با کلی سخنرانی و عکس و خاطرات و دست نوشته های مختلف. دوازده سال گذشته و دیگه خیلی چیزها عوض شده. مسجد و حسینیه روستا، جاشون رو به کلاس درس حوزه و دانشگاه دادن. عوض سخنرانی، تدریس می کنم و به جای روضه خوندن و نوحه سر دادن، از برهان صدیقین ملاصدرا میگم. جوانها و پیرمردهای روستا رفتن و دانشجوها و طلاب جوان جاشونو گرفتن. خیلی نوستالژی ها و خاطرات ماندگاری که طبیعتاً بخشی از شخصیت انسان رو شکل میدن. تحولات و تغییراتی که لازمه یک زندگی پویا هستن و مرورشون در انسان، تلفیقی از احساسات مختلف ایجاد می کنه: پختگی و شاید پیری، استغنا و شاید بی تفاوتی، تکامل و شاید تظاهر به تکامل، و خیلی چیزهای دیگه. این آینده، دوازده سال پیش، قابل پیش بینی بود اما حالا دیگه در آستانه چهل سالگی، بیش از این که فکر درباره آینده، برام جذاب باشه، مرور گذشته خاطره انگیزه. انگار در گذشته ی معلوم آدم، چیزهایی هست که در آینده ی مجهولش قابل یافتن نیستن. این گذشته است که به صورت بخشی از وجود ما در اومده. اینکه «آینده رو تو میسازی» دیگه برای سن و سال من اغوا کننده نیست. من ترجیح میدم به این فکر کنم، همون طور که گذشته بخش حاضری از وجودمه، آینده هم بخش مفقود وجودمه که تدریجا بهم ملحق میشه. نمی‌دونم امیرالمومنین چند ساله بودن که فرمودن:

نمی دونم امیرالمومنین چند ساله بودن که فرمودن: «عرفت الله بفسخ العزائم» ولی احتمالا در سنین بالا فرمودن. جوان دوست داره بگه: «من می خواهم چنین بشود» ولی سن که می‌ره بالا با خودت میگی: «خدا اینطوری خواست» جوان غافل از اراده خدا نیست، پیر هم فاقد اراده نیست، فقط زاویه دیدشون فرق می کنه و حالا دیگه من ترجیح میدم مثل یک پیر خردمند با تجربه، به زندگی نگاه کنم تا مثل یک جوان پر شور پر از ایده. دوست دارم مشغول وظیفه «اکنون» م باشم و متواضعانه آینده رو به خودش بسپارم و البته فکر می کنم باید به قدر کافی، شجاعت این «واسپاری آینده» رو داشته باشم. راستش، مرور خاطرات گذشته، نشون میده، اونی که حال تو رو ساخته، بیشتر از خودت، خدا بوده. یا بهتره بگم چیزهایی بوده که فقط در حیطه علم و در ید قدرت خدا بوده. منطقا آینده ای که احتمالا کوتاه تر از گذشته هم هست، همینه و بیشتر به خدایی وابسته است که علیم و قدیره. راستش، سن که بالا میره، خطرپذیری هم کمتر میشه. شاید به این دلیل که نتیجه خطرپذیری های گذشته، مطلوب ما نبوده. ولی در عوض صبر آدم بیشتر میشه، شاید به این دلیل که، نتیجه صبوریهاتو میبینی یا شاید هم به این دلیل که میفهمی در دنیایی که قاهر خداست، وظیفه ای جز صبر نداری. بگذریم، یک نوحه، منو برد به سالها پیش ... . @Talvihaat

نظر رهبر معظم انقلاب در مورد امتیاز جنسیت در تصدی امور کشور: "یک مسئله، مسئله‌ی مشاغل اجتماعی و مدیریّتها است که این را بعضی از خانمها از من سؤال کردند. اینجا هم مسئله‌ی جنسیّت مطرح نیست. در مدیریّتهای گوناگون، مشاغل گوناگون اجتماعی و دولتی، حضور زنان هیچ محدودیّتی ندارد. حالا مثلاً فرض کنید آمریکایی‌ها به یکی از این کشورهای همسایه‌ی ما الزام کرده بودند که بایستی زنها در محیط اداری مثلاً ۲۵ درصد حضور داشته باشند؛ الزامی، اجباری؛ غلط است. چرا ۲۵ درصد؟ خب ۳۵ درصد، خب ۲۰ درصد. این عدد معیّن کردن، نسبت معیّن کردن، معنی ندارد؛ اینجا ملاک، شایسته‌سالاری است. یک جا هست که یک بانوی باسواد مجرّب کارآمد مثلاً برای وزارت بهتر از این مردی است که در این زمینه نامزد وزارت شده؛ این زن باید وزیر بشود. در مورد نمایندگی مجلس هم همین‌جور است. مثلاً فرض کنید در فلان شهر، یک نفر یا دو نفر نماینده‌ی مجلس لازم است؛ یک نفر یا دو نفر زن، یک نفر یا دو نفر مرد معیّن شده‌اند، [باید دید] کدام شایسته‌ترند، باید شایستگی را نگاه کرد. هیچ ترجیحی اینجا وجود ندارد، هیچ محدودیّتی هم در این زمینه‌ها وجود ندارد؛ یعنی نظر اسلام این است. بحث، بحث شایسته‌سالاری است." ( دی ماه ۱۴۰۲) 🆔 @Talvihaat

#روزنامه_خوانی دلت خوشه سازندگی جان کاش ایشان تئوریسین جریان حزب الله بود فعلا ما قد و قواره مان در حد رائفی پور، رسایی و در بهترین حالت، ثابتی است مگر نمی دانی، در نظرسنجی معتبر یک نهاد امنیتی از متدینین، از آنها سوال شده بود شما به واسطه چه کسی، مبانی انقلاب و رهبری را دنبال می کنید؟ خود رهبری نفر ششم شده بودند نفر اول رائفی پور بود خبری هم از آیت الله میرباقری نبود گریه کنیم یا بخندیم ؟ همین الان اگر مواضع صریح رهبری، بدون ذکر نام ایشان، در جمع متدینین بازگو شود، برچسب روشنفکر، لیبرال و متجدد حواله مان می شود. سازندگی جان کاش نظریه پرداز سایه، آیت الله میرباقری بود، اما سازندگی جان دلت خوشه ها! پ.ن: اقتضای فاشیسم اصلاح طلبی، حذف همه رقباست. در دوره چهار ساله مدیریتشان، همچون گذشته، بارها شاهد این ماجرای ناگوار خواهیم بود. پیشتر به نام قالیباف، لاریجانی و خیلی های دیگر اما فعلا قرعه به نام زاکانی و میرباقری افتاده، ببینیم در آینده آسیاب به نام چه کسی می چرخد. مومن انقلابی باید عاقل باشد و با طناب پوسیده اینها به دام تکفیر نیفتد. پ.ن: سازندگی دیروز @Talvihaat

#روزنامه_خوانی کنایه وطن امروز به جلیلی. نمی دانم این کنایه ها چقدر توجیه اخلاقی و یا کارکرد سیاسی داره و آیا اصلا موجب تغییر رفتار کاندیداها در انتخابات آینده، خواهد شد یا نه. ولی مشکل اینجاست که در جمع متدینین و کنش‌گران سیاسی منسوب به انقلاب، جماعتی وجود دارند که ترجیحشان، گزینه اصلاح طلب است تا گزینه هم حزبی. راز این ترجیح همان دامی است که در فرسته پیشین، عرض شد. ما با طناب پوسیده فاشیسم اصلاح طلبی، و با هدایت امثال رائفی پور و‌ رسایی، در دام تکفیر گرفتار شده ایم. حاضریم پزشکیان و حتی روحانی رییس جمهور باشند اما قالیباف نه. و لذا اساسا کناره گیری بی معنی و بر خلاف مبانی ایدئولوژیک گروهی از جماعت حزب الله است. تا گرفتار تحجریم، همین آش است و همین کاسه. پ.ن: فرسته معادل فارسی Post @Talvihaat

#روزنامه_خوانی دیروز پزشکیان، دو نفر را شگفت زده کرد: قالیباف و رهبری. حضور سرزده پزشکیان در مجلس، از سویی نشان می دهد، پروتکل ها و ضوابط رایج برای ایشان فاقد اهمیت است، اما از سوی دیگر موجب شد، نظم و دستور کار از پیش تعیین شده مجلس دچار اختلال شود. همچنین همین حضور سرزده و بی هماهنگی و اجازه ایشان در دیدار رهبری، با کنایه ایشان نیز همراه بود، که نشان می داد رهبری نیز انتظار حضور پزشکیان را نداشته اند. جناب دکتر پزشکیان! ساده زیستی و فرار از تشریفات سیاسی اگر چه محترم است اما نباید موجب وهن جایگاه حقوقی مجلس، رهبری و ریاست جمهوری باشد. حضور در این محافل، مثل حضور در هیأت عزاداری نیست، بلکه نیازمند هماهنگی و در خصوص دیدار رهبری متوقف بر کسب اجازه شما از ایشان است. و من الله التوفیق #اجازه_بگیریم @Talvihaat