#کودکان_پدرنشناس معادل فارسی حقیقت سیاهی به نام illegitimate children است که حاصل رابطه توافقی زن و مرد، خارج از چارچوب ازدواج است. زن و مرد در یک رابطه خارج از ازدواج اما قانونی، مدتی و یا حتی شبی را با هم می گذرانند و امکان توافق برای تولد فرزند را هم دارند. فرزندی که معمولا پدر هیچ تعهدی نسبت به او نمی پذیرد، جز در مواردی که گاهی تامین بخشی از نیازهای مالی او را به عهده می گیرد. این کودکان، معمولا بر اساس همان توافق، پدر خود را نمی شناسند و لذا به پدر نشناس، معروف شده اند. رهبری معظم در سخنرانی اخیرشان، به این پدیده شوم رایج در فرهنگ غربی اشاره کردند که از چند جهت، قابل توجه بود. هم اینکه آگاهانه از تعبیر حرامزاده به عنوان معادل فارسی، استفاده نکردند که خود نشان دهنده، فهم دقیقیشان از یک فرع فقهی است. در فقه شیعی، فرزندانی که در جوامع غیر اسلامی، بنابر قانون و عرف همان جامعه متولد می شوند، حرامزاده تلقی نمی شوند. کودکان پدر نشناس، حرامزاده نیستند، زیرا تولدشان مطابق با قانون و عرف جوامع غربی است. همچنین آگاهی ایشان در وجود چنین پدیده شومی، قابل تامل است، ضمن آنکه این پدیده در سخنرانی ایشان، هم به عنوان یکی از عوامل شناخت باطن سیاه و زن ستیزانه فرهنگ غرب و شعار آزادی، استفاده شد هم به عنوان زنگ خطری در جامعه آسیب پذیر فرهنگی ایران ... . @Talvihaat

در لطافت شب در حکمت ایرانی اسلامی ما، شب اشرف از روز و مقدس تر و محترم تر از اوست. در قرآن کریم نیز، لیل بر نهار مقدم است و از شرافت بیشتری برخوردار است. چنانکه در مناسک دینی و حتی در رسوم باستانی نیز، شب از جایگاه برتری نسبت به روز برخوردار است. افضل اوقات اسلامی، شب قدر و اشرف اوقات ایرانی، شب یلداست. دلیل این شرافت باوری است که در حکمت ایرانی اسلامی ما موجود است. مبنی بر اینکه ملکوت لطیف تر از ناسوت و به همین قیاس شب لطیف تر از روز و روز دورترین پدیده طبیعی از ملکوت است. (اساسا «لطافت» و «قرابت به ملکوت» نسبت مستقیم دارند، زن از مرد به ملکوت نزدیک تر است چون لطیف تر است، و مومن به قدر لطافت مقرب تر است حتی زمستان هم در سنت اسلامی و هم در سمت ایرانی، به دلیل برخورداری از شب‌های طولانی تر افضل از تابستان است و هکذا ...) شب لطیف تر است چرا که روز، ظرف حلول بیشینه ظواهر دنیاست. و هر جا تجلی دنیا بیشتر، نور ملکوت کمتر ، اما شب ظرف کتم ظهورات دنیاست و هر جا فریبندگی دنیا کمتر، تجلی ملکوت بیشتر و ... . و روح انسان، از جنس ملکوت است، بنابراین انسان، در شب، احساس لذت بیشتر و البته احساس غم، اندوه و رنج بیشتری دارد. تحمل سوگ، برای کسی که عزیزی از دست داده، روزها راحت تر اما شب هنگامه هجوم اندوه بر قلب اوست. دلتنگی، نشاط، امید و حسرت، هر یک شبها ظهور بیشتری نسبت به روز دارند. لذت بیشتر - هر نوع لذت مادی یا معنوی - در شب تجربه می شود. عابد از عبادت شب، بیشتر لذت می برد تا عبادت روز و فاجر برای فجور شب را به روز ترجیح می دهد و ... . دور همی یلدا، در شب لذیذتر و عبادت قدر نیز، در شب حلاوت بیشتری دارد. همچنین سرعت نیز در شب بیشتر است. سرعت رشد مومنین در شب، بیش از روز، و سرعت سقوط فاسق در شب، بیش از روز. غرض اینکه، شب، پرده ای از تاریکی بر جلوه های فریبنده دنیا قرار می گیرد، و هنگامه ظهور امیال باطنی انسانها، برخورداری احساسی شدیدتر و حرکت با سرعت بیشتر است. شب، پدیده عجیبی است. @Talvihaat

اول رجب، آغاز سفر الی الله است. سفری که سه ما به طول می انجامد. مهاجرت از دوزخ دنیا به جنت رضای خداوند. سفر سه مرحله دارد. رجب، شعبان و نهایتاً ماه مبارک رمضان. اوج هیجان سفر، شب‌های مبارک قدر است. اما امیر قافله، سیدالشهداء است. او ندای «إنی مهاجر إلی ربی» سر می دهد و اهل باطن، ندایش را لبیک می گویند و رحمت خدا را بدرقه راه خود می کنند. «لبیک داعی الله»، زمزمه قلبی اهل رجب است. اهل رجب خالصانه می گوید: «إن كان لم يجبك بدني عند استغاثتك ولساني عند استنصارك، فقد أجابك قلبي وسمعي وبصري» اگر آن هنگام که در حماسه عاشورا یاری خواستی، من نبودم که دعوتت را اجابت کنم، اکنون با دل و گوش و چشم در رکابت هستم. دل گوش و چشم توشه راه مسافرند. و این چنین این مسیر نورانی آغاز می شود. @Talvihaat

آنچه در دین اسلام بیان می شود، هر چند منطقا و لزوما - به جهت ویژگی ذاتی دین - با علم (ساینس) - به جهت ماموریت مادی آن - قابل اثبات و البته قابل ابطال نیست، اما معقول است. به حدی که می توان گفت، همه آنچه در دین آمده است، معقول و هر آنچه که معقول است، گزاره ای دینی است. چنانکه در قواعد استنباطی، معقول به عنوان گزاره ای دینی، قادر به تخصیص یا تقیید گزاره های دینی است. در حقیقت آنچه عقل می فهمد، خود یک‌ حجت شرعی است و معقولات، گزاره های نامصرح دین بشمار می آیند و حتی بسیاری از گزاره های دینی صرفا تصریح مفاهیم ناپیدای عقل است و به اصطلاح ارشادی است. دین مستغنی از علم و ممزوج با عقل است. پ.ن: گفتگو از دکتر حسین کامکار @Talvihaat

اساسا، تحریم صرفا نه یک ابزار برای استعمار جهت فشار اقتصادی، رنجش پولی و تسلیم مالی است، بلکه ابزار استکبار برای فشار روحی، تحقیر مالی، و تسلیم هویتی است، فشار های اقتصادی ناشی از تحریم و ... بیش از آنکه آسیب‌های مالی بر فرد وارد کنند، بزرگترین خطر برای تکانه های شدید روانی یک جامعه است که با هدف فروپاشی اجتماعی طراحی می شوند. @Talvihaat

#کلام_بزرگان 💠آیت الله العظمی جوادی آملی: «امیدواریم که در لیلة الرغائب رغبت ما با رهبت ما هماهنگ باشد. هم از قهر و جلال خدا راهب باشیم، هم به مِهر و جمال خدا راغب باشیم؛ رغبت یعنی میل نه آرزو، لیلة الرغائب به معنای شب آرزوها نیست بلکه شب رغبت ها و گرایش‌ ها و مجذوب ‌شدن‌ هاست لذا آن انجذاب و گرایش و میل و شوق را می ‌گویند رغبت، در برابر رهبت. خدای سبحان جنّاتی دارد که ما را به آنها ترغیب کرده و برای روح ما هم بهشتی دارد که ما را به آن هم ترغیب کرده است. اوساط اهل ايمان, رغبتشان در ليلةالرغائب به ﴿جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ﴾ است و اوحدي از اهل ايمان گذشته از اينكه ﴿جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ﴾ را طالب هستند ﴿فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ﴾ را هم مورد رغبت و ميل و گرايش و انجذاب خود قرار مي‌دهند آن‌گاه درباره چنين گروهي گفته مي‌شود: ﴿وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ﴾  هم جنّت بدن است هم جنّت جان است هم لذّت روح است هم لذّت تن است كه ـ ان‌شاءالله ـ در ليلةالرغائب به اين رغبت‌ها بار مي‌يابيم.» درس اخلاق ٩٢/٢/٢۶ @Talvihaat

یکی از اشخاص کاملا محترم و واجب التعظیم که احترام به او و گرامیداشت او، علاوه بر آنکه نشانه بلوغ و شخصیت سالم افراد است، یک ضرورت اجتناب ناپذیر نیز هست، و در حقیقت انسان، به دوست داشتن او محتاج است، و در مقابل، هر گونه نادیده انگاری، تحقیر و کوچک انگاری او نیز، علاوه بر اینکه نشانه حقارت نفس و کوچکی روح است، مستوجب پیامدهای هولناک و مخرب فراوانی است، و شاید بتوان گفت، او واجب التعظیم ترین، موجود هستی است، شخصیت محترمی که احترام، شرط رشد و بی احترامی به او، عامل اساسی سقوط انسان است، «حضرت خویش» است. خویش، ولی الله، حجة الله، هبة الله و خلیفة الله است. در صورتیکه آدمی، خویش را گرامی بدارد، مادام در حال رشد و در صورتیکه خویش را حقیر انگارد، در حال زوال و نابودی است. «حضرت خویش» را گرامی بدارید. سرزنشش نکنید. به او عذاب وجدان ندهید. اجازه ندهید جز در برابر خداوند، سر فرود آورد و جز از او کمک بخواهد. به خویش احترام بگذارید و شاهد رشد دائمش، گرایشات متعالی اش و رفتارهای نورانی‌اش باشید. در غیر اینصورت سقوط حتمی است. @Talvihaat

اونی که باهاش قمار می کنین، ارز و دلار نیست، وطنه.

#روزنامه_خوانی در حالیکه در یک نظام دموکرات و مردم سالار، منطقا باید گفتگو به عنوان تنها راه حل مورد توافق همه اطراف یک نزاع باشه، هم میهن، مردم رو به «فراتر از گفتگو» دعوت می‌کنه ! @Talvihaat