مولانا علی میفرماید : مَنْ ضَيَّعَهُ الْأَقْرَبُ ، أُتِيحَ لَهُ الْأَبْعَدُ .
- کسى که نزديکانش او را رها سازند آنها که دورند براى (حمايت از او و يارى اش) آماده مى شوند .
| حکمت ۱۴ نهج البلاغه |
مولانا علی میفرماید : مَا كُلُّ مَفْتُونٍ يُعَاتَبُ .
- هر شخص گرفتارى را نمى توان سرزنش کرد (چه بسا بى تقصير باشد) .
| حکمت ۱۵ نهج البلاغه |