مُهری از مِهر علی کنده به یاقوتِ دلم از ازل تا به ابد شُکر کنم بر حکّاک.

_

صد و ده بار شدم واله و‌حیران ِ نجف کاش زائر بشوم باز به ایوان ِ نجف.

هر دم گفتم علی ، در بی کسی گفتم علی .

علی امام من است‌و منم گدای علی !

کمی غبار ِنجف را به عاشقان برسان ؛ که در هوای تو باشد جنون‌مان بسیار

_

مولانا علی می‌فرماید : تَذِلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادِيرِ ، حَتَّى يَكُونَ الْحَتْفُ فِي التَّدْبِيرِ . - حوادث و امور، تسليم تقديرهاست تا آنجا که گاه مرگ انسان در تدبير (و هوشيارى او) است . | حکمت ۱۶ نهج البلاغه |

ما نانُ نمک مشهدت را خورده ایم مولا رضا ؛

خوب نیست کودک دور باشد از خانه پدری : )

_

رزق کربلا رو از مشهد میگیرن ؛ رزق مشهد رو از قم میگیرن ؛ رزق قم رو از ری میگیرن ؛ ی سوال رزق ری رو از کجا بگیریم ؟