مولاناعلی میفرماید:وَ قَالَ (علیه السلام): مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ، لَمْ يُسْرِعْ بِهِ [حَسَبُهُ]نَسَبُهُ.
-و فرمود (ع): هر كه در كارها درنگ كند، شرف نسب، سبب سرعت در كارش نشود.
-امام(علیه السلام) در این سخن پربار و حکمت آمیز به اهمیت عمل صالح و نیک در سرنوشت انسان اشاره دارد و تلویحاً کسانى را که بر نسب خود تکیه مى کنند در خطا مى شمرد و مى فرماید: «کسى که عملش او را (از پیمودن مدارج کمال) کُند سازد نَسَبش به او سرعت نخواهد بخشید»
|حکمت ۲۳نهج البلاغه|
خیال میکنم امشب به خانه ام نرسم
به راه رفتن مستان وجب وجب مددی..
مستِ علی:)...
وَ قَالَ عَلی بِن ابَی طٰالِب (علیه السلام): مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ
-و فرمود (ع): از كفاره هاى گناهان بزرگ، به فرياد رسيدن ستمديدگان است و شاد كردن غمگينان.
|حکمت ۲۴ نهج البلاغه|
کسی که قبله نما رو به او توقف کرد؛
کسی که «فزت و ربالعلیست» سوگندش.
بابامعلیه¹¹⁰