_

خیال میکنم امشب به خانه ام نرسم به راه رفتن مستان وجب وجب مددی.. مستِ علی:)...

تنگه دلم برای انگور ضریحت چی کار کنم خیلی ازم دوره ضریحت

وَ قَالَ عَلی بِن ابَی طٰالِب (علیه السلام): مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ -و فرمود (ع): از كفاره هاى گناهان بزرگ، به فرياد رسيدن ستمديدگان است و شاد كردن غمگينان. |حکمت ۲۴ نهج البلاغه|

هر گوشه را که می‌نگرم ذکر ِخیر توست؛ آقای من عبادت عالم علی علی است.

_

کسی که قبله‌ نما رو به او توقف کرد؛ کسی که «فزت ‌و ‌رب‌العلی‌ست» سوگندش. بابام‌علیه¹¹⁰

وَ قَالَ عَلی بِن اَبی طالب (علیه السلام): يَا ابْنَ آدَمَ، إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ وَ أَنْتَ تَعْصِيهِ، فَاحْذَرْهُ.و فرمود (ع): اى پسر آدم، اگر ديدى كه خداى سبحان، نعمتش را پى درپى به تو ارزانى مى دارد و تو نافرمانيش مى كنى، از كيفر او بترسامام(علیه السلام) در این سخن حکمت آمیزش به گنهکاران مغرور هشدار مى دهد و مى فرماید: «اى فرزند آدم! هنگامى که مى بینى پروردگارت نعمت هایش را پى در پى بر تو مى فرستد در حالى که تو معصیت او را مى کنى از او بترس (مبادا مجازات سنگینش در انتظار تو باشد)»; | حکمتِ ۲۵ نهج البلاغه |

علۍامام‌من‌است‌وبہ‌روز‌حسرتِ‌خلق میان‌سینہ‌ندارم‌غمۍشَعف‌دارم.

_

در مدار چشم‌هایت ماه کامل می‌شود هر که شد دیوانهٔ عشق تو، عاقل می‌شود¹¹⁰

ما ز ترابیم ُ تویی بوتراب ای علی ؛ ما همگان ذره و تو آفتاب ای علی !