ولی بزرگترین خوشبختی ما داشتن امام‌علیه .. :)

مولانا علی میفرماید : أَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ ، أَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَة . - سزاوارترين مردم به عفو تواناترين آنهاست به عقوبت . | حکمت ۵۲ نهج البلاغه |

گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست ! تو از مولا نمیخوای مقصر مولاست ؟

_

کفر نباشد ؛ ولله عظمت ایوانت را کعبه ندارد .

_

مولانا علی میفرماید : السَّخَاءُ مَا كَانَ ابْتِدَاءً ؛ [فَإِذَا] فَأَمَّا مَا كَانَ عَنْ مَسْأَلَةٍ، فَحَيَاءٌ وَ تَذَمُّمٌ . - سخاوت آن است كه ابتدايى (و بدون درخواست) باشد ، اما آنچه در برابر تقاضا داده مى شود يا از روى حيا است و يا براى فرار از مذمّت . |حکمت ۵۳ نهج البلاغه |

جان های مبارک فدای علی ؛

نام علی زینت دل ُدهان است .

چگونه خودم را فدایت کنم ؟ - آخر هرکس لیاقت فدایت شدن را ندارد .

مولانا علی میفرماید : لَا غِنَى كَالْعَقْلِ، وَ لَا فَقْرَ كَالْجَهْلِ، وَ لَا مِيرَاثَ كَالْأَدَبِ، وَ لَا ظَهِيرَ كَالْمُشَاوَرَةِ. -هيچ ثروت و بى نيازى همچون عقل، و هيچ فقرى همچون جهل و هيچ ميراثى همچون ادب و هيچ پشتيبانى همچون مشورت نيست. | حکمت ۵۴ نهج البلاغه |

و باباعلی ِکه در آخر مرهم دردامونه ؛