مولانا علی میفرماید : إِذَا حُيِّيتَ بِتَحِيَّةٍ فَحَيِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا ، وَ إِذَا أُسْدِيَتْ إِلَيْكَ يَدٌ فَكَافِئْهَا بِمَا يُرْبِي عَلَيْهَا ، وَ الْفَضْلُ مَعَ ذَلِكَ لِلْبَادِئِ . - هنگامى كه به تو تحيتى گويند به صورتى بهتر پاسخ گوى و هرگاه هديه اى براى تو فرستند آن را به صورت افزون تر پاداش ده . با اين حال فضيلت از آن آغازگر است . | حکمت ۶۲ نهج البلاغه |

- بهار زندگی علیست ؛

_

گفتند‌میرسد‌دمِ‌جان‌دادنم‌علـــــيﷻ عمري‌فقط‌به‌شوقِ‌همین‌لحظه‌زیستم.

ولی زمزمهٔ خیلیامون این روزا شده ″ اصن‌میشنوی‌این‌صدا‌مو؟ ″ و ای‌کاش هممون روز اربعین بگیم ″ شنیدی‌آخرش‌صدامو :)) ″ .

- دلتنگی هوای نجف مرا خواهد کُشت .

_

مولانا علی میفرماید : الشَّفِيعُ جَنَاحُ الطَّالِبِ . - شفاعت كننده بال و پَرِ طلب كننده است . | حکمت ۶۳ نهج البلاغه |

_

مولای من امسال اگه نجف نباشم دیگه کلا نباشم بهتر .

( : ۱.۷k

- علی 'ع' به ولله تو تمام منی ؛