مولانا علی میفرماید : الْعَفَافُ زِينَةُ الْفَقْرِ، وَ الشُّكْرُ زِينَةُ الْغِنَى . - خويشتن دارى و عفت زينت فقر و شكرگزارى زينت غناست . | حکمت ۶۸ نهج البلاغه |

در هر دو جهان اگر سعادت طلبی دامان علی بگیر و اولاد علی.

_

- خذ عمری ورزقنی کربلا : )

شکر خدا که نام علی در اذان ماست ؛ ما شیعه ایم و حب علی هم از آن ماست .

مولانا علی میفرماید : إِذَا لَمْ يَكُنْ مَا تُرِيدُ ، فَلَا تُبَلْ [كَيْفَ] مَا كُنْتَ . - هنگامى كه آنچه را مى خواهى انجام نمى گيرد ، هرگونه باشى اعتنا نكن ( و نگران مباش ) . | حکمت ۶۹ نهج البلاغه |

رخِ زیــبــای تــو ، این را به همه ثـابـت کرد که خدا ، نمرهٔ نقاشی‌اش از ۲۰ ، ۱۰۰ است.

شهادت میدهم علی ولی خداست : )

مولانا علی میفرماید : لَا [يُرَى الْجَاهِلُ] تَرَى الْجَاهِلَ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطاً . - هميشه جاهل را يا افراط گر مى بينى و يا تفريط كار! | حکمت ۷۰ نهج البلاغه |

همه مست و سر مستِ انگور ضریحت میدهم جان آخر به پای تو علی جان:)

_

مرا روانه کنید فقط به سوی ِ نجف .