مولانا علی مفرماید : نَفَسُ الْمَرْءِ، خُطَاهُ إِلَى أَجَلِهِ.
-نفس هاى انسان گام هاى او به سوى پايان زندگى و مرگ است.
| حکمت ۷۴ نهج البلاغه |
مولانا علی میفرماید : كُلُّ مَعْدُودٍ مُنْقَضٍ ، وَ كُلُّ مُتَوَقَّعٍ آتٍ .
- هرچيز كه قابل شمردن است سرانجام پايان مى گيرد و آنچه مورد انتظار است سرانجام فرا مى رسد .
| حکمت ۷۵ نهج البلاغه |
مولانا علی میفرماید : إِنَّ الْأُمُورَ إِذَا اشْتَبَهَتْ، اعْتُبِرَ آخِرُهَا بِأَوَّلِهَا.
- هنگامى كه كارها مشتبه شوند (و آينده روشن نباشد) آخرشان را بايد به اوّلشان سنجيد.
| حکمت ۷۶ نهج البلاغه |