_

آوره ی کوچه های نجف کن مرا علی .

بسه از دنیا نجف برا ما .

مولانا علی میفرماید : الْفَقِيهُ کُلُّ الْفَقِيهِ مَنْ لَمْ يُقَنِّطِ النَّاسَ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ، وَ لَمْ يُوْيِسْهُمْ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ ، وَ لَمْ يُوْمِنْهُمْ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ . - فقيه و بصير کامل در دين کسى است که مردم را از رحمت الهى نوميد نسازد و از لطف او مأيوس نکند و از مجازات هاى او ايمن نگرداند . | حکمت ۹۰ نهج البلاغه |

در حقیقت بعد از علی ؛ انسان شد اشرف مخلوقات .

علی قرآن ناطق است ، اولی چطور ؟

جان جهان حیدر است .

شروع و پایان علیست ، دنبال چه هستی ؟

_

_

آغاز مستی با نام علی ست ؛

علی خود حق است .