مولانا علی میفرمایند :
- لَا يَسْتَقِيمُ قَضَاءُ الْحَوَائِجِ إِلَّا بِثَلَاثٍ: بِاسْتِصْغَارِهَا لِتَعْظُمَ ، وَ بِاسْتِكْتَامِهَا لِتَظْهَرَ ، وَ بِتَعْجِيلِهَا لِتَهْنُؤَ .
بر آوردن نيازهاى مردم پايدار نيست مگر به سه چيز ، كوچك شمردن آن تا خود بزرگ نمايد ، پنهان داشتن آن تا خود آشكار شود ، و شتاب در بر آوردن آن، تا گوارا باشد .
|حکمت ١٠١ نهجالبلاغه |
مولانا علی میفرمایند :
لا يَتْرُکُ النَّاسُ شَيْئاً مِنْ أَمْرِ دِينِهِمْ لْإِسْتِصْلاحِ دُنْيَاهُمْ إِلاَّ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُوَ أَضَرُّ مِنْهُ .
- مردم چيزى از امور دينشان را براى اصلاح دنيايشان ترک نمى کنند مگر اين که خداوند زيان بارتر از آن را به روى آن ها مى گشايد .
| حکمت ١٠۶ نهج البلاغه |