داستان این آقا غم انگیزه ایشون تو سال ۶۰ مسافر بوده و تو شهرما تصادف می‌کنه میبرن بیمارستان و فوت میشه فقط باهاش یه شناسنامه بوده که اسم اش رو از اونجا می‌نویسن رو قبر فکر میکنم خانوادشم نمیدونن کجاست زندس یا مرده:)

ــــ‌تراپی؟نه ممنون...

،

اون تنها درمون این قلب بیماره..

او ماه بود؛ گاهی کامل و پر نور، گاهی زخمی و رنگ پریده. اما این چیزی از ماه بودنش کم نمی‌کرد، ماه برای آسمان، همیشه ماه است..

ولی خواب تو خونه: ۴۰٪ سره کلاس: ۱۰۰٪ حال میده

بهترین صفت یک پارتنر، قدر شناس بودنشه؛ درست تربیت شده، ارزشت رو می‌دونه، متقابلا برات قدم برمی‌داره

مائده رو سیگاری کردم🌝

یاد‌ تو غمگینم می‌کنه و این غم مثل آهنگ های چاووشی، زیباست.

«جهان به اعتبار خنده تو زیباست..»