خطوط بی معنایی که ازتو، درسرم رسم کردم، آرزوهایی که چون ابری بارانی مرا سالها،طوفانی کردند، و شبهایی که آسمانم صاف بود، ستاره های تو مرا خواب کردند، کاش حقیقت نوازش دست هایت را میدانستی،وقتی که روح خسته ی مرا جانی دوباره میداد، وقتی که مرا،به تو مشتاق میکرد... #JO_Oliver

نِیرَنگِ زَمانِه،اَمانَم را بُریده، هَرکِه اَز بَرای خویشتَن جان میکَنَد، وَ دیگَران را روحی بی اَرزِش میپِندارَند، هیچکَس آنقَدر عاشِق نیست کِه حَتی باوَر کُنَد کِه قَلبَش از سَنگ نیز سَختتَر است،هآن! ما با چُنین مَردُمانی زیر یِک سَقفِ کَبودِ نیلی نَفَس میکِشیم... #JO_Oliver

آرزو کردم که اینبار مرا ببخشی، که دیگر گمان نکنی که من همان دوست همیشگی هستم، اما تو باور نمیکنی،میدانی چرا؟ چون بارها مرا فریب دادی،دیگر حتی حرف های راست دیگران و صدای زبان خودت را هم نمیشناسی،تو تنها عاشق نفس دروغگو ها هستی... #JO_Oliver

پُشتِ این پَنجِرِه ها،اَشک های سوزناکِ تُو وَ مَن اَز بَرایِ آن فِراقِ خُودساختِه آرَمیدِه اَست،فِکر میکَردَم کِه آنرا فَراموش کَردِه ای،هیچ گُمان نِمیکَردَم کِه تُو هَمان اَشک ها باشی... #JO_Oliver

یامَن اِذا تَضایَقَتِ المور،فَتَحَ لَها بابَا،لَم تَذهَب اِلَیهِم اوهام..~ #دعا

شُدی آن شیشهِ شِکَستِه کِه دِلَم را بُردِه، شُدَم آن سَنگِ هَجَر کَز دِلِ تُو آزَردِه، تُوکُجا دیدهِ ای آن سوز وَ تَبِ تَنهایی، تُوکُجا یافتِه ای دَرد و غَمِ ناچاری، تُو تَمامِ مَنی و مِهرِ دِلَت کُشتهِ مَرا، تُو کُجا سوختِه ای اَز غَمِ این نادانی؟! #خودنوشت #JO_Oliver

غَمگُسارِ این دِلی اِی جان بِه قُربانِ دِلَت، دِلرُبایِ مَحفِلی اِی بیکَران اَز مَعرِفَت، مَن هَمان مِسکین هَمان دَرویش و آن عُریان شُدِه اَم، کَز وُجودِ پُرصَفایِ بی دَریغَت "مَن" شُدَم... #خودنوشت #JO_Oliver

_حالشو خریدارم، بیژن،تو سریال درچشم باد، وقتی برگشت ایرانو،فقط سردرگم خاطرات بود،گذشته ای،که باید بقایاش رو پیدا میکرد،... #JO_Oliver

بیصِدا تَرین فَریادها، دَر عُمقِ قَلب هایی نَهُفته اَست،کِه دیگَر حَتی،رَمَقِ بازگَشتَن راهَم نَدارَند... #JO_Oliver

بی پَرده بامَن حَرف بِزَن، مَن،عاشِقِ بی اِختیار تَسخیر شُدَنَم... #JO_Oliver