هیچوقت نفهمیدم اشتباهم کجا بود..
هیچوقت نفهمیدم تاوان چیو پس میدادم..
فقط میدونم پشت هم درد کشیدم،فقط میدونم کمرم زیر این فشارا خم شده.
ولی من یه چیزیو خوب فهمیدم؛
فهمیدم خیلی وقته به قلبم گفتم خفه شو و مغزمو انداختم جلو..
دیگه از اونجا به بعد خودِ واقعیمو یادم رفت.. یادم رفت قبلا چجوری از قلبم استفاده میکردم،کجا و واسه چی استفاده میکردم.
انقد یادم رفته که نمیتونم تشخیص بدم کجا باید ازش استفاده کنم.. انقد که بعضی موقعا یادم میره منم مث بقیه دارمش..
فقط میدونم..
اصلا از این ورژن خودم خوشم نمیاد..
بدم میاد.. انقد بدم میاد که دلم میخواد یقه خودمو بگیرم بگم چه مرگته؟!.
بگم از کدوم مسیر رفتی که خودتو یادت رفت؟!.
شاید اگر...فکر کنم که با همین مشکلات زاده شدم کمتر بهم سخت میگذره،یا شاید من قدر مشکلاتم پوست کلفت نیستم..
کاش میشد حداقل برای این زندگی یه راهنما داشتم..
کاش..