آدمی که یکبار احساساتش آسیب دیده ، قلبش شکسته و ترجیح داده توی تنهاییاش بمونه و از آدما دوری میکنه ، نه دنبال جلب توجهه نه توقع زیادی داره . اون فقط یه حصار دور خودش کشیده که از نزدیک شدن آدمای دوروزه دور باشه و فقط کسی از این مرز رد میشه که بهش این اطمینانو بده که برای قلب حساس و تازه مداوا شدش امانتدار خوبیه .

سرانجام فرو میریزد ، شادی کسانی که با رنج ما بنا شده است ..

اشکالی ندارد .. می‌گذرد ، همیشه می‌گذرد . اما نمی‌دانم وقتی بگذرد ، از من چه باقی می‌ماند .

‌خطرناک‌ ترین نوع خشم ، ‌خشمیه که تو دل یه آدم مهربون جمع می‌شه .