بیاید حرف بزنید یکم... غری قری چیزی.

دیگه چه خبر؟

فکر نمیکردم فضای کشور یه روزی اینطوری بشه. دیگه ایرانیارو مثل قبل دوست ندارم. به هم راحت توهین میکنید، با افتخار توهین میکنید. آبروی همو میبرید... به هم آسیب میزنید. از آسیب زدن و شکستن بقیه حس خوبی میگیرید اینکه بفهمید تونستید دل آدمارو به خاطر تفاوتشون بشکنید خوشحالتون میکنه. اینکه بتونید تهمتای بزرگتری بزنید اینکه فحشای سنگین تری بدید و یکیو بی حرمت کنید خیلی خوشحالتون میکنه... کم بضاعتی افرادو وسیله ی بی آبروییشون میکنید... نمیدونم ولی تاحالا از خودتون پرسیدید چرا؟ ما اینشکلی بودیم؟ باید اینشکلی بمونیم؟ چرا خوب و بد دیگه هیچ مفهومی نداره؟

این درست نیست...

میدونم میخواید توجیهم کنید که فلانی از هپروت در بیا زندگی همینه که هست

نمیتونم اعتماد کنم... اصلا حس امنیت ندارم... هیچی.

بخدا که مجبور نیستیم اینطور ادامه بدیم... مجبور نیستیم تماما با خشم رفتار کنیم. این اصلا راه برخورد و خالی کردنش نیست. فقط بیشترش میکنه و روز به روز تیره ترتون میکنه.

پر از نفرت شدیم

و سر خودمون خالی میکنیم

آره خب همه چی همینطور قراره پیش بره و بدتر شه و البته منم هیچ جای دنیا رو نمیتونم تغییر بدم.

خیلی اهمیت میدم؟ بله چون با این جامعه در ارتباطم.

حتی تو حس این فشار هم حس تنهایی میکنم.