به زمان‌بندی بالاسری اعتماد کنیم؛ در اوج خستگی جوری برامون قشنـگ رقم می‌زنه که باورمون نمی‌‌شه. خـدایِ ما، خدای ناممکن‌هاست، ما برای ممکنش نگران و ناراحتیم؟!

از خـدا می‌خوام هرگـز با آدم‌ موودی طرف نشید. چه درسی/کاری باشه، چه در زندگی روزمره و چه گذری.

یك سلام ویژه‌هم عرض کنیم خدمت آقـایِ [. 05148888 ] و پنـاه همگی‌مون💛.

زندگی زیبـاست امّا درس‌ها زیبـاتر است.

هی می‌نویسم و هی دیلیت می‌زنم.. زیرلب با خودم می‌گم نکنه مـا لایق نوشتن از شمـا نیستیم؟!

مسبب کم‌توفیقی های ما، خودمون هستیم! حلش کنیم و اجازه ندیم(خـدای ناکرده) برکـت از زندگی، وقـت و فعالیت‌هامون سرسوزنی هم کم بشه حتّی.

گاهی کوچیك‌ترین تلنگری لازمه تا از بزرگترین اشتباهات و کج‌ترین راه‌ها جلوگیری بشه، قـدر بدونیم، خدارو شکـر کنیم و بیشتر حواس‌مون باشـه.. همین.

«جای چـادر روی دست/توی کیف نیست! روی سَره.»

مبادا (خـدای‌ ناکرده) قُبح گزینشی و خودسرانه دین‌داری کردن برامون بشکنه! دیـن، هرگز گزینشی و مطابق مُـد نبوده، نیست و نخواهد هم بود. از خودمون فتـوا و قانون بیهوده نسازیم.

جداً هنوز «اندر خـم یك‌کوچـه» موندیم و این رسمش نیست والا.

به حال خود مـرا رهـا نکن..

«ولی آن‌چیزی که همه‌ی مردم ما فراتر از آن فکر می‌کنند، مسئله‌ی حفظ اسـلام و اصول انقـلاب است..» «من در میان شمـا باشم یا نباشم، به همه‌ی شما وصیّت و سفارش می‌کنم که نگذارید انقـلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد..» *چقدر زیبـا فرمودند جناب خمینی کبیـر، اونم دقیقاً ۲۹ تیرماه ١٣٦٧ (قبول قطعنامهٔ ٥٩٨.) که مشهور هست به پیام استقامت؛ مندرج در صحیفه‌ٔ امام(ره.)/