آقـای أباعبداللّٰـه، هرگز از رونقِ بازارِ غمت کم نشود؛ بگذارید فقـط ماهِ محـرم برسد..

جز حـق صغیر دیگر از کَس مَخواه یاری!

اشـك چون بر او بیاید، رزقِ خالص می‌شود، من به عشق هر بکاء اوست شاعر گشته‌ام..

مستجاب‌الدعوة شد هرکس که در این روزگار، بـر گدایان درت پیوسـت «یا ام‌البنیـن.» اصلاً کجا پیدا شود از سفره‌ی ام‌البنیـن بهتر؟ 'تـویی‌ذکـر‌شنبـه‌هام‌به‌رسـمِ‌عراقـي۱۸٤./