4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شهید طهرانی مقدم به شهید حاجیزاده توصیه کرده بود که برای موفقیت در کار به حضرت فاطمه زهرا(س) توسل بجوید.
▪️ 💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
8.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻هر موقع دلگیر بودیم و غم دنیا به دلمان سنگینی کرد، این صوت ملکوتی رو گوش کنیم
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
مراقبت از اندوختههای معنوی
مرحوم آیتالله خوشوقت
شياطين رها نمیکنند و منتظرند وقتی ماه رمضان تمام شد، جيب بعضی را همان روز عيد فطر میزنند. او را به گناهی مبتلا میکنند و همه از بين میرود. بعضی يک هفتهی ديگر؛ بعضی دو هفتهی ديگر و بالاخره کم هستند کسانی که بتوانند تا ماه رمضان آينده، آن نتايج مثبت و مفيد را در خود نگه دارند.
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
"فرمان تقویت نظامی و اهمیت اتحاد ملی"
▫️آیت الله العظمی جوادی آملی:
«و اَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّة».
این جمله ، عموم و اطلاق دارد و هرچه را مایه تقویت نیروی نظامی است، فرا می گیرد. براین پایه ، مسلمانان باید سپاهی مقتدر سامان دهند و در برابر دشمنان از آمادگی کامل، یعنی از نیروهای کارآزموده رزمایشی و مانند آن، سلاح های پیشرفته، آموزش نظامی و اتّحاد ملّی برخوردار باشند و از پراکندگی بپرهیزند.
ملت پراکنده، هرچند نیروی نظامی قوی داشته باشند ، باز گرفتار وهن و ضعف اند و اختلاف آن ها سبب سستی و #قدرت_سوزی آنان است:
«لا تَنازَعوا فَتَفشَلوا و تَذهَبَ ریحُکُم».
🏷تفسیر تسنیم ج۳۲ ص۶۴۰
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
"راه جبران عدم حضور قلب در نماز"
مرحوم صاحب جواهر (رضوان الله عليه) نقل كردند كه از امام(سلام الله عليه) سؤال كردند كه ما در نماز حواسمان جمع نيست، چه كنيم؟
فرمود به اين كه حواس شما كه در نماز جمع نيست با نافله آن قصور را جبران كنيد، اگر در نافله حواستان جمع نبود، نافله هم قصور داشت با سجده_شكر جبران كنيد، اينچنين نباشد كه بعد از نماز مستقيماً از كنار مصلّی برخيزيد و سجده شكر بجا نياوريد.
تفسیر سوره بقره جلسه۱۱۵
۱۳۶۴/۰۹/۱۱
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎙آیت الله العظمی جوادی آملی
«عمر هر کسی به فهم اوست.»
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
در زیارت اربعین میخوانیم:
«بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَحَیْرَةِ الضَّلَالَةِ»
آنچه امام حسین(ع) را به شهادت رساند، فرو رفتن جامعه در جهل و گمراهی بود.
آیتالله بهجت(ره) میفرمودند: «شهادت امام حسین(ع) و غیبت امام زمان(عج) دو روی یک سکه هستند.» یعنی همان چیزی که سبب شهادت امام حسین(ع) شد، یعنی جهالت جامعه، همان جهالت نیز سبب غیبت امام زمان(عج) شده است.
اگر بخواهیم قدمی برای ظهور برداریم، باید خود و جامعه را از جهالت خارج کنیم.
اما این جهالت چیست؟
منتظر پستهای بعدی باشید...
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
اگر بخواهیم حقیقت «جهل» را بشناسیم، باید به روایات عالم ذر رجوع کنیم.
بر اساس این روایات، خداوند ولایت خود را بر همه موجودات عرضه کرد. همه انسانها اصل این ولایت را پذیرفتند، اما تنها اهلبیت(ع) بودند که آن را بدون هیچ نقصی پذیرفتند. سایر انسانها با مراتبی از نقص آن را پذیرفتند و دیگر موجودات نیز اظهار داشتند که توان ظهور کامل این امانت الهی را ندارند.
قرآن کریم میفرماید:
«ما امانت را بر آسمانها، زمین و کوهها عرضه کردیم، اما آنان از پذیرش آن سرباز زدند و از آن هراس داشتند، و انسان آن را پذیرفت.»
اما پذیرش انسانها یکسان نبود. معصومین(ع) ولایت الهی را به صورت کامل پذیرفتند، در حالی که دیگر انسانها به اندازه نقص در پذیرش، دچار کفران شدند.
همین کفران در پذیرش ولایت الهی، منشأ شکلگیری مراتب مختلف طینت کفر در انسانها شد و به همان میزان، فاصله از کمال الهی پدید آمد.
از این رو، در وجود انسان، دو طینت «علیین» و «سجین» شکل گرفت و همه انسانها، جز معصومین(ع)، به مراتبی از هر دو طینت برخوردارند.
ادامه مطلب در پستهای بعدی...
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
در بحثهای گذشته گفته شد که بر اساس نوع پذیرش انسانها در عالم ذر، طینت علیین و طینت سجین شکل گرفته است. طینت علیین، نتیجه پذیرش ولایت و طینت سجین، نتیجه کفران و نپذیرفتن ولایت است.
از آنجا که غیر از معصوین(ع)، دیگر انسانها در پذیرش ولایت دارای مراتب مختلف هستند، از هر دو طینت بهرهمندند؛ یعنی اختلاط طینت دارند.
امام سجاد(ع) میفرمایند:
«إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ النَّبِيِّينَ مِنْ طِينَةِ عِلِّيِّينَ، فَقُلُوبُهُمْ وَأَبْدَانُهُمْ، وَخَلَقَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ تِلْكَ الطِّينَةِ، وَخَلَقَ أَبْدَانَهُمْ مِنْ دُونِ ذَلِكَ، وَخَلَقَ الْكُفَّارَ مِنْ طِينَةِ سِجِّينٍ، فَقُلُوبُهُمْ وَأَبْدَانُهُمْ، فَخَلَطَ بَيْنَ الطِّينَتَيْنِ، فَمِنْ هَذَا يَلِدُ الْمُؤْمِنُ الْكَافِرَ، وَيَلِدُ الْكَافِرُ الْمُؤْمِنَ، وَمِنْ هَاهُنَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ السَّيِّئَةُ، وَمِنْ هَاهُنَا يُصِيبُ الْكَافِرَ الْحَسَنَةُ.»
«خداوند پیامبران را با دلها و بدنهایشان از طینت علیین آفرید. دلهای مؤمنان را نیز از همان طینت آفرید، ولی بدنهای آنان را از مرتبهای پایینتر قرار داد. و کافران را با دلها و بدنهایشان از طینت سجین آفرید. سپس میان این دو طینت آمیزش پدید آورد. از همین رو، گاهی از مؤمن، فرزند کافر و از کافر، فرزند مؤمن متولد میشود؛ و از همین آمیختگی است که مؤمن مرتکب گناه میشود و کافر کار نیک انجام میدهد.»
بر اساس این روایت، منشأ طاعات، طینت علیین و منشأ گناهان، طینت سجین است. از اینرو انسانها با این دو طینت به دنیا آمدهاند تا آنچه را در عالم ذر در درون خود پنهان داشتهاند، در دنیا آشکار سازند:
«لِيُظْهِرُوا فِي الدُّنْيَا مَا أَضْمَرُوهُ فِي الذَّرِّ»
ادامه دارد...
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
دنیا؛ صحنه ظهور آنچه در عالم ذر پذیرفتهایم
در مطالب گذشته بیان شد که بر اساس روایات، انسان برای این به دنیا آمده است تا آنچه را در عالم ذر پذیرفته، در این دنیا آشکار سازد. امام صادق(ع) میفرمایند:
««لِيُظْهِرُوا فِي الدُّنْيَا مَا أَضْمَرُوهُ فِي الذَّرِّ.»»
یعنی انسانها به دنیا آمدهاند تا آنچه را در عالم ذر در درون خود پذیرفتهاند، در عرصه عمل و زندگی آشکار کنند.
همچنین از امام سجاد(ع) روایت شده است (در بحث گذشته بیان شد متن روایت) که منشأ اطاعت و معصیت، دو طینت متفاوت است؛ انسان به سبب بهرهمندی از طینت علیین به سوی طاعت الهی گرایش پیدا میکند و به سبب بهرهمندی از طینت سجین گرفتار گناه و معصیت میشود.
اما اگر این روایت را در کنار روایت دیگری از امام صادق(ع) قرار دهیم، حقیقت طینت علیین و سجین روشنتر میشود. حضرت فرمودند:
««نَحْنُ أَصْلُ الْخَيْرِ، وَفُرُوعُنَا طَاعَةُ اللَّهِ، وَعَدُوُّنَا أَصْلُ الشَّرِّ، وَفُرُوعُهُمْ مَعْصِيَةُ اللَّهِ.»»
«ما ریشه و اصل همه خیرها هستیم و طاعت خدا شاخهای از ماست، و دشمنان ما ریشه همه شرورند و معصیت خدا شاخهای از آنان است.»
با کنار هم قرار دادن این دو روایت، به نتیجهای عمیق میرسیم:
اگر طاعت از طینت علیین سرچشمه میگیرد و امام صادق(ع) میفرمایند هر طاعتی شاخهای از ولایت ماست، پس طینت علیین چیزی جز ولایت اهلبیت(ع) نیست.
و اگر معصیت از طینت سجین ناشی میشود و حضرت میفرمایند هر معصیتی شاخهای از دشمنان ماست، پس طینت سجین همان ولایت دشمنان اهلبیت(ع) است.
بنابراین، غیر از معصومین(ع)، همه انسانها به مراتبی از هر دو طینت بهرهمندند؛ به همان اندازه که از ولایت اهلبیت(ع) بهره دارند، اطاعت الهی در وجودشان ظهور میکند و به همان اندازه که آثار ولایت دشمنان اهلبیت(ع) در وجودشان باقی است، زمینه معصیت در آنان آشکار میشود.
پس دنیا، میدان ظهور همان حقیقتی است که انسان در عالم ذر پذیرفته است؛ گاه جلوه ولایت اهلبیت(ع) و گاه ظهور آثار ولایت دشمنان آنان.
اما آیا میتوان از آثار طینت سجین رهایی یافت و طینت علیین را در وجود خود تقویت کرد؟
پاسخ این پرسش، محور بحثهای آینده خواهد بود...
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
جهل؛ ریشه همه انحرافات و تنها راه نجات معرفت امام
در مطالب گذشته به این نتیجه رسیدیم که انسان برای آن به دنیا آمده است تا آنچه را در عالم ذر پذیرفته، در دنیا آشکار سازد. چنانکه امام صادق(ع) میفرمایند:
««لِيُظْهِرُوا فِي الدُّنْيَا مَا أَضْمَرُوهُ فِي الذَّرِّ.»»
یعنی دنیا، صحنه ظهور همان حقیقتی است که انسان در عالم ذر آن را پذیرفته است.
همچنین بر اساس روایت امام سجاد(ع)، همه انسانها ـ جز معصومین(ع) ـ از دو طینت علیین و سجین برخوردارند. انسان به اندازه بهرهای که از طینت علیین دارد، اهل طاعت میشود و به اندازه بهرهای که از طینت سجین دارد، گرفتار معصیت میگردد.
در ادامه، با استناد به روایت امام صادق(ع) روشن شد که حقیقت این دو طینت چیست. حضرت فرمودند:
««نَحْنُ أَصْلُ الْخَيْرِ، وَفُرُوعُنَا طَاعَةُ اللَّهِ، وَعَدُوُّنَا أَصْلُ الشَّرِّ، وَفُرُوعُهُمْ مَعْصِيَةُ اللَّهِ.»»
«ما ریشه همه خیرها هستیم و طاعت خدا شاخهای از ماست، و دشمنان ما ریشه همه شرورند و معصیت خدا شاخهای از آنان است.»
از کنار هم قرار دادن این روایات، نتیجه گرفتیم که طینت علیین همان حقیقت ولایت اهلبیت(ع) و طینت سجین همان حقیقت ولایت دشمنان اهلبیت(ع) است. بنابراین، اطاعت الهی، ظهور ولایت اهلبیت(ع) در وجود انسان است و معصیت، ظهور ولایت دشمنان آنان.
اما برای فهم عمیقتر این حقیقت، باید به روایت ارزشمند جنود عقل و جهل در اصول کافی مراجعه کنیم.
امام صادق(ع) در آغاز این روایت میفرمایند:
««اَلْخَيْرُ وَهُوَ وَزِيرُ الْعَقْلِ، وَجَعَلَ ضِدَّهُ الشَّرَّ وَهُوَ وَزِيرُ الْجَهْلِ.»»
«خیر، وزیر عقل است و در برابر آن، شر را قرار داد که وزیر جهل است.»
سپس حضرت تمام فضایل، ایمان، معرفت، اخلاص، عدالت، صبر و دیگر صفات نیک را از لشکریان عقل میشمارند و در مقابل، کفر، نفاق، ظلم، حسد، تکبر، شهوت، غضب، دنیاطلبی و همه انحرافات اعتقادی و عملی را از لشکریان جهل معرفی میکنند.
اکنون اگر این روایت را در کنار روایات پیشین قرار دهیم، پیوند میان آنها کاملاً روشن میشود.
اگر خیر همان ولایت اهلبیت(ع) است و همه طاعتها از آن سرچشمه میگیرد، و از سوی دیگر، خیر وزیر عقل معرفی شده است، پس عقلی که در این روایت مطرح است، در پرتو ولایت اهلبیت(ع) معنا پیدا میکند.
و اگر شر همان ولایت دشمنان اهلبیت(ع) است و همه معصیتها از آن ریشه میگیرد، و شر وزیر جهل معرفی شده است، پس جهل نیز صرفاً ناآگاهی علمی نیست؛ بلکه حقیقتی است که از ولایت باطل سرچشمه میگیرد و منشأ همه انحرافهای اعتقادی و عملی انسان میشود.
بر این اساس، ریشه اصلی تمام گرفتاریهای بشر، جهل است؛ جهلی که در روایات، با ولایت دشمنان اهلبیت(ع) پیوند خورده است. هر عقیده باطل، هر اخلاق ناپسند و هر عمل گناهآلود، شاخهای از همین جهل است.
در مقابل، راه نجات نیز تنها یک راه است؛ ولایت امام. زیرا ولایت امام، سرچشمه عقل، خیر، ایمان، معرفت و همه طاعتهای الهی است و انسان را از ظلمت جهل به نور هدایت منتقل میکند.
اما مهمترین نکتهای که نباید از آن غفلت کرد، این است که این روایات تنها درباره گروهی خاص سخن نمیگویند، بلکه مخاطب آن همه ما هستیم. بر اساس روایات، همه انسانها ـ جز معصومین(ع) ـ بهرهای از هر دو ولایت دارند؛ هم آثار ولایت اهلبیت(ع) در وجودشان هست و هم آثار ولایت دشمنان آنان.
ازاینرو، سیر انسان به سوی کمال، تنها با ادعای محبت اهلبیت(ع) تحقق نمییابد؛ بلکه زمانی آغاز میشود که انسان آثار جهل، شر و طینت سجین را که در وجود او ریشه دارد، بشناسد و با تمسک به ولایت امام، به تدریج از آن رهایی یابد.
تا زمانی که از ولایت دشمنان اهلبیت(ع) ـ که همان جهل، شر و طینت سجین است ـ خارج نشویم، حقیقت ولایت امام در وجود ما به طور کامل ظهور نخواهد کرد. و این همان مسیر جهاد با نفس و حرکت به سوی کمالی است که روایات اهلبیت(ع) برای انسان ترسیم کردهاند.
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313
معصیت؛ تقویت ولایت باطل، طاعت؛ زمینهساز ظهور ولایت حق
در مطالب گذشته، بر اساس روایات اهلبیت(ع)، به این نتیجه رسیدیم که جهل در روایات تنها به معنای ندانستن نیست؛ بلکه حقیقتی است که ریشه در ولایت غیر امام دارد. همان ولایتی که در روایات از آن به شر، طینت سجین و منشأ همه معاصی تعبیر شده است.
از سوی دیگر، ولایت امام منشأ عقل، خیر، ایمان و همه طاعتهای الهی است.
بر این اساس نتیجهای بسیار مهم به دست میآید:
هر گناه و معصیتی که از انسان سر میزند، تنها یک لغزش فردی نیست؛ بلکه ظهور همان ولایت غیر امام در وجود انسان است. همان ولایتی که قرآن کریم از آن با عنوان شجره خبیثه یاد میکند؛ در برابر شجره طیبه که ریشه در ولایت الهی دارد.
بنابراین، هر بار که انسان آگاهانه یا از روی غفلت، معصیتی انجام میدهد، در حقیقت به آن ولایت میدان میدهد و آن را در وجود خود تقویت میکند. گناه، تنها مخالفت با یک حکم شرعی نیست؛ بلکه پذیرش عملی سرپرستی غیر خدا و غیر امام است.
و در مقابل، هر طاعت و عبادتی که انسان انجام میدهد، تنها انجام یک تکلیف نیست؛ بلکه اعلام عملی این حقیقت است که سرپرستی و ولایت امام را برگزیده است. هر نماز، هر صدقه، هر ترک گناه و هر عمل صالح، بیعتی دوباره با ولایت الهی است.
از همینجاست که سخن بسیاری از بزرگان اخلاق معنا پیدا میکند؛ آنجا که میفرمودند:
«تمام سیر و سلوک، در انجام واجبات و ترک محرمات خلاصه میشود.»
زیرا حقیقت انجام واجبات و ترک محرمات، تنها اصلاح رفتار نیست؛ بلکه خروج تدریجی از ولایت باطل و ورود به ولایت حق است.
اما نکتهای عمیقتر نیز وجود دارد.
اگر اهلبیت(ع) اصل خیر هستند و تمام طاعتها شاخههای آن خیرند، پس هر طاعتی که در عالم انجام میشود، در حقیقت اصل خیر را تقویت میکند و جامعه را یک گام به تحقق حکومت الهی و فرج نزدیکتر میسازد.
و در مقابل، چون دشمنان اهلبیت(ع) اصل شر هستند و هر معصیتی شاخهای از آن شر است، هر گناهی نیز به همان اندازه، اصل شر را تقویت میکند و زمینه سلطه باطل را استمرار میبخشد.
از این منظر، ظهور تنها یک حادثه تاریخی نیست؛ بلکه نتیجه غلبه ولایت حق بر ولایت باطل در جان انسانهاست.
نکته مهمتر آنکه، یاری امام تنها با ادعا تحقق پیدا نمیکند. کسی میتواند در لشکر امام قرار گیرد که پیش از آن، از لشکر ولایت باطل خارج شده باشد.
اگر امروز هنوز گرفتار گناه، ظلم، تکبر، حسد، دنیاطلبی و دیگر لشکریان جهل هستیم، باید از خود بپرسیم:
اگر امروز امام ظهور کند، آیا حقیقتاً در صف یاران او خواهیم بود، یا تعلقات و گناهان ما را به صف دیگری خواهد کشاند؟
ندای «هَلْ مِنْ نَاصِرٍ يَنْصُرُنِي» تنها به عاشورای سال ۶۱ هجری اختصاص ندارد؛ این ندا همچنان در عالم طنینانداز است و هر روز، ما را به خروج از ولایت باطل و پیوستن به لشکر ولایت امام فرا میخواند.
اگر میخواهیم بدانیم که در کربلا، در کنار امام حسین(ع) میایستادیم یا نه، لازم نیست به گذشته بازگردیم؛ کافی است به امروز خود نگاه کنیم.
آیا در برابر فرمان خدا تسلیم هستیم یا نه؟
هر مقدار که در مسیر طاعت حرکت میکنیم، به لشکر حسین بن علی(ع) نزدیکتر شدهایم، و هر مقدار که آگاهانه بر معصیت اصرار میورزیم، به لشکر عمر سعد نزدیک می شویم.
اینجاست که غربت امام زمان(عج) آشکار میشود.
چند نفر از ما شیعیان توانستهایم از گناهان اعتقادی و عملی پاک شویم و حقیقتاً مطیع خدا و ولیّ او باشیم؟
از مهمترین عوامل تأخیر فرج، همین می باشد که هنوز بسیاری از ما مرز خود را با ولایت باطل به طور کامل مشخص نکردهایم و آمادگی حقیقی برای یاری امام را به دست نیاوردهایم.
از همین رو، سخن عمیق مرحوم آیتالله بهجت معنا پیدا میکند که فرمودند:
«شهادت امام حسین(ع) و غیبت امام زمان(عج)، دو روی یک سکهاند.»
تا زمانی که جامعه مؤمنان از ولایت باطل فاصله نگیرد و در عمل به ولایت امام تمسک نجوید، ندای «هل من ناصر» همچنان بیپاسخ خواهد ماند و غربت حسین بن علی(ع) در غربت فرزندش حضرت مهدی(عج) ادامه خواهد یافت.
💠صراط مستقیم
https://eitaa.com/TheStraightPath313