هر چه قضاوت آنها درباره من سخت بوده باشد، نمی دانند كه من پيشتر خودم را سخت تر قضاوت كرده‌ام. آن ها به من می خندند، نمی دانند كه من بيشتر به آنها می‌خندم. من از خودم، از همه و از خوانندۀ اين مزخرف‌ها بيزارم. _صادق‌هدایت

00:38

ماه درمیاد که چی بشه؟

گمان می كنم آزادم ولی جلوی سرنوشت خودم نمی توانم كم ترين ايستادگی بكنم. افسار من به دست اوست، اوست كه مرا به اين‌سو و آن‌سو می كشاند. پستی؛ پستی زندگی كه نه می توانند از دستش بگريزند، نه می توانند فرياد بكشند، نه می توانند نبرد بكنند، زندگی احمق. _صادق‌هدایت

00:58 02:25

عقرب زلف کجت با قمر قرینه؛

از هر کاری زده و خسته و بیزارم و اعصابم خرد شده. مثل یک محکوم و شاید بدتر از آن شب را به روز می آورم و حوصله‌ی همه چیز را از دست داده‌ام. نه می توانم دیگر تشویق بشوم و نه دلداری پیدا کنم و نه خودم را گول بزنم. _صادق‌هدایت

might last you forever;

حالا خوب خودم را می شناسم همانطور که هستم بدون کم و زیاد؛ هیچ کاری نمیتوانم بکنم و روی زمین خسته و کوفته افتاده‌ام، ساعت به ساعت افکارم می گردند در همان دایره‌های ناامیدی، حوصله‌ام سر رفته. _صادق‌هدایت

01:07