ازین دار دنیا یه پروکسی سهم ما بود که اونم دیگه کار نمیکنه

؛

بی‌مقصد، بی‌فکر و بی‌اراده در تاریکی غلیظ متراکم آهسته راه میرفتم و نمی‌دانستم که به کجا خواهم رسید؛ در شب تاریکی، در شب عمیقی که سرتاسر زندگی مرا فرا گرفته بود راه میرفتم و در اینصورت برایم یکسان بود که به مکان و ماوایی برسم یا هرگز نرسم. _صادق‌هدایت

فاقد فرصت جبران

یادش بخیر قدیم تر تعمیرکار سرسختی بودم

تخصصم تلویزیون بود البته

01:26

و سلام بر اکتبر اعظم✋🏻

ایشالا به امید خدا به میمنت همین ماه عزیز خبر عم برسه که از نهاییا کم شده

آخ که دیگه فرنگیس؛

به مناسبت روز جهانی قهوه، شما رو به صرف چایی دعوت می‌کنم عزیزم.

01:25