من اینجوریم که تا بهم خوبی میکنن یا معذرت خواهی میکنن دلم براشون میسوزه و نمیتونم مثل خودشون باهاشون رفتار کنم و دوباره مثل قبل میشم انگار که هیچ اتفاقی نیوفتاده
حتی با اینکه ازشون ناراحتم ناراحت میشم که اونارو ناراحت کنم
ولی هر شب تو تنهایی با خودم فکر میکنم ینی من انقد براتون بی ارزش بودم که یه لحظم فکر نکردین حرفاتون میتونه منو اذیت کنه ؟ چیزی که خودم قبل زدن هر حرفی به هر کسی راجبش فکر میکنم
و دوباره صبح که میشه همون آش و همون کاسه
.
خب این خیلی خبوه. ویژگی قشنگیه ولی بهت آسیب میزنه. باید بتونی این رو کنارل کنی. البته نمیگم با کسایی که باهات بد رفتار میکنن بد رفتاری کنی، میگم در حد و اندازه ای بهت برنخوره و از یه جا به بعد محترمانه جواب بدی. به قول خودت جوری که بعدا اگه دوباره یادشون اومد ناراحت نشن.
تحملش سخته. خیلی سخت. ولیخب میدونی چیکار میشه کرد. خیلی بهشون فکر نکن. بیا به این فکر کنیم که کار تو درست بوده، هرچند کار اونا غلط و آسیب زا و اشتباه.
اومدن؟ خوردن ناهارو؟
چی گفتن-
.
ارهههه خوردن تشکر نکردن ولی غر هم نزدن. البته ابنکه سریع بعدش از خونه جیم شدم بیرون هم بی تاثیر نبود ولیخب.
https://eitaa.com/Lest_wrong/36286
🤣
ومپایر ایز دت یو؟
.
خیر بنده حنانه هستم یه چیزی بالا تر از ومپایر و اینا.