میدونی یاد چی افتادم؟ اعتکاف که رفته بودم یه حاج آقای خوش صحبت ولی (توهین نباشه به حاج آقا ها) قهرقهرو اومده بود برامون صحیفه سجادیه میخوند.

یه جای این صحیفه توی یکی از دعا هاش خیلی جالبه که میگه خدایا وسوسه های شیطان مثل خون درون رگ های من جاریه

و از خدا میخواد ازش مواظبت کنه

خیلی عجیبه ها

و میدونی تاریکی انفدر زیاد شده، و زیاد "به نظر" میاد که آدم با خودش میگه همه چی تموم شد. درحالی که محدوده دید اون ضعیفه.

منظورم رو میگیری؟

https://eitaa.com/Lest_wrong/35579 وای خوشحالم خوشحالم که هنوز همچین آدمایی وجود دارن خوشحالم شاید تو من ممبرو فراموش کنی ولی من بعد ها فراموش نمیکنم تو چنل کی عضو بودم و هستم (مگه قراره نباشم ؟) . وای یه چیزی بگم؟ اگه اینجارو یادم بمونه تورو قطعا یادم میمونه. همونجوری که الان سکوت رو یادمه و شبهایی که با بعضیا حرف میزدیم. میدونی من واقعا خیلیا رو یادمه. ولی میدونی آخرش من رو یاد چی انداخت؟ اینکه همه چی تموم میشه.

حاضرم تا خود صبح بشینم تو ناشناس حرف بزنم 🫠 . صبح که شد حاضرم تا شب طومار به طومار جواب بدم

https://eitaa.com/Lest_wrong/35596 منم باهاتون موافقم ولی نمی‌دونم چجوری باید بگم من خیلی دور شدم و دوباره برگشتم و حس خوبی داشتم الان دور نشدم ولی دیگه اون حسرو ندارم انگار توی یه برزخ گیر کردم نمیدونم باید چیکار کنم که اون حس رضایتمندی رو از خودم در رابطه با خدا داشته باشم . خیلی درست گفتی فکر کنم من تاابد میشستم فکر میکردم عمرا این کلمه رو پیدا میکردم. برزخ بهترین حالت برای توصیفشه.

من حی کردم زندگی کردم عاشقش شدم ولی ولی نمیدونم چی من رو دور کرد

وسوسه وحشتناک ترین چیز دنیاست

بخاطر همین همیشه توی بسم الله از وسوسه شیطان پناه می‌بریم به خدا.