✅ تحلیل‌گر ارشد امنیت بین‌الملل و استاد دانشگاه برادفورد بریتانیا: 📍ایالات متحده در مراحل اولیه یک افول نسبی قرار دارد و جنگ‌ علیه ایران، این روند را به شدت سرعت بخشیده است/شعار ترامپ برای «بازگرداندن عظمت به آمریکا»، در عمل نتیجه‌ای معکوس داده و او به شکلی موفق در حال تسریع افول کشورش است... 🔻دوران امپراتوری آمریکا پایان یافته؛ ما در حال حرکت به سوی جهانی چندقطبی هستیم که در دهه پیش‌رو تغییرات بسیار بزرگی را به خود خواهد دید... @ThirdSpace

حرکت آرام جهان به سمت اقتصاد بدون دلار 🔹طبق گزارش قندوق بین‌المللی پول، سهم دلار در ذخایر ارزس جهان طی ۲۶ سال از حدود ۷۱٪ به نزدیک ۵۷٪ کاهش پیدا کرده و روندی نزولی داشته است. 🔹روند دلارزدایی در جهان با محوریت کشورهایی مثل چین و اعضای بریکس در حال تقویت است و سهم ارزهای جایگزین در تجارت رو به افزایش است. 🔹این روند جهانی هنوز کامل نشده، اما نشانه‌های آن در تجارت انرژی، مبادلات منطقه‌ای و توافق‌های مالی به‌وضوح قابل مشاهده است. @ThirdSpace

.

🔰 بگذارید «نوشتن» برای انسان‌ها باقی بماند دربارۀ انسان‌زدایی هوش مصنوعی 🔴 اگر به نسخه‌های دست‌نویس شعرهای امیلی دیکینسون، شاعر بزرگ آمریکایی، دقت کنید، جابه‌جا، حوضچه‌های دایره‌شکل کوچکی از جوهر را کنار کلمه‌ها می‌بینید. این حوضچه‌ها همان جاهایی است که دیکینسون مکث کرده تا تصمیم بگیرد کلمۀ بعدی باید چه باشد؛ یا از خودش پرسیده: بهتر نیست سطر قبلی را جور دیگری بنویسم؟ دن چیسون، استاد ادبیات و رئیس گروه زبان و ادبیات انگلیسی در کالج ولزلی، می‌نویسد: این حوضچه‌های جوهر انسانی‌ترین نشانه‌های دست‌نوشته‌های دیکینسون است. جایی که اندیشیدن، تردیدکردن و تعلیق او را می‌توانید ببینید. 🔴 ویلیام جیمز در کتاب اصول روان‌شناسی چنین لحظه‌‌هایی را «فضای خالی فعال» می‌نامد. جیمز می‌نویسد: «فرض کنید می‌کوشیم نامی فراموش‌شده را به یاد آوریم. وضعیت آگاهی ما در آن لحظه شگفت‌آور است. در آن فضایی خالی جاخوش کرده؛ اما نه صرفاً یک فضای خالی. شکافی است به‌شدت فعال. چیزی شبیه به شبحی از آن نام در آن حضور دارد که ما را به جهتی خاص فرامی‌خواند، گاه با احساس نزدیکی به پاسخ در ما لرزشی ایجاد می‌کند، و سپس دوباره ما را بدون آن واژه رها می‌کند، اما اگر نام‌های نادرستی به ما پیشنهاد شوند، این جای خالی، فوراً آن‌ها را رد می‌‌کند.» 🔴 «نوشتن» همیشه مسیری بوده که با این «فضاهای خالی فعال» سنگفرش می‌شده. هر کسی که روزگاری تلاش کرده است چیزی بنویسد می‌داند که گاهی در لحظه‌های جوشش فکر، می‌شود یک‌نفس چندین صفحه نوشت، و گاهی هفته‌ها طول می‌کشد تا یک جمله به آخر برسد. در این بن‌بست‌های طاقت‌فرسا، نویسنده همواره در «میانۀ راه» است. کاری ناتمام دارد که گوشۀ ذهنش آرمیده ولی راهی به تمام‌کردنش ندارد. ورود مدل‌های زبانی بزرگ مانند چت‌جی‌پی‌تی و رقبایش به عرصۀ نوشتن، این تجربه‌ها را از اساس تغییر داده است. 🔴 دن چیسون می‌گوید وقتی از چت‌جی‌پی‌تی هم سوالی می‌پرسید، برای چندثانیه می‌گوید «در حال فکرکردن» است، ولی فرایند نوشتنش با تردیدهای طولانی همراه نیست. هوش مصنوعی هیچ‌وقت به بن‌بست نمی‌خورد. 🔴 جمله‌ها با سرعت پشت سر هم چیده می‌شوند و در یک چشم‌به‌هم‌زدن، سفارش شما آماده می‌شود. این سبک نوشتن خوبی‌هایی دارد، اما بزرگترین مشکلش این است که «غیرانسانی» است. مشهور است که الیزابت بیشاپ، شاعر بزرگ انگلیسی، گاهی چند ده سال صبر می‌کرد تا جزئیات کوچک، تعبیرات یا ریتم‌های منحصربه‌فردی که می‌پسندید در شعرش ظاهر شود. اما حالا می‌توانید به هوش مصنوعی بگویید که شعری به سبک بیشاپ برایتان بگوید و سی‌ثانیه بعد تحویلش بگیرید. خب، روشن است که چه تفاوت عظیمی اینجا وجود دارد. 🔴 نوشتن در فضای خالیِ فعال بین «دانستن» و «به‌زبان آوردن» اتفاق می‌افتد. اندیشه‌ها در نبردی سهمگین با امر «ناگفتنی» از مسیر توقف‌ها، گم‌شدن‌ها و بازگشت‌های مکرر عبور می‌کنند تا بالاخره روی کاغذ بیایند. طی‌کردن این مسیر، مستلزم صبر، انتظارکشیدن و گذر «زمان» است. اما فناوری‌ دشمنِ انتظارکشیدن‌ است. منطق مسلط عصر ما زمان را به رشته‌ای از فوریت‌ها و هشدارها تبدیل کرده است. هر لحظه باید به نتیجه‌ای قابل اندازه‌گیری منجر شود. در چنین جهانی، ادبیات کُند به نظر می‌رسد، تفکرِ عمیق ناکارآمد جلوه می‌کند و تأملِ بی‌هدف نوعی اتلاف وقت است. 🔴 جیسون که خودش مانیفست بسیار مشهوری در ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی در کلاس‌های دانشگاهی‌اش دارد، می‌گوید: دو اتفاق همزمان در دانشگاه‌ها در حال وقوع است: دانشجویان هر روز نوشته‌های بهتری در کلاس ارائه می‌دهند، و هر روز در فهم متن و استدلال‌کردن پس‌رفت می‌کنند. چرا؟ مسئله فقط استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن نیست، مسئله این است که خودِ اندیشیدن پیوند بسیار عمیقی با نوشتن دارد. هنگام نوشتن است که بهترین استدلال‌ها سراغمان می‌آید. وقتی نوشتن را به هوش مصنوعی برون‌سپاری کنیم، از اندیشیدن هم محروم می‌شویم. 📌 آنچه خواندید برداشتی است از مطلب «برای خودت فکر کن» (Think for Yourself) نوشتۀ دن چیسون (Dan Chiasson) که در  نیویورک ریویو آو بوکس منتشر شده است. @ThirdSpace

📋یاسر ابرار؛ خبرنگار و تحلیلگر سیاسی و مجری تولو‌ نیوز: جفری ساکس، اقتصاددان امریکایی و استاد دانشگاه کلمبیا، می‌گوید که در قاموس سیاسی امریکا، «بی‌طرفی یک واژه‌ی کثیف» است. ▪️ساکس در نشستی در پارلمان اروپا زیر عنوان «جیوپولیتیک صلح» می‌افزاید که پس از فروپاشی شوروی، ایالات متحده جهان تک‌قطبی را به معنای گسترش بی‌پایان ناتو از بروکسل تا ولادی‌وستوک تعریف کرد. ▪️او مدعی می‌شود که در نگاه امریکا، هر جایی که پایگاه نظامی این کشور در آن نباشد، «دشمن» پنداشته می‌شود و اگر کشوری بی‌طرف باشد، از دید واشنگتن «برانداز» و در واقع مخالف امریکا شمرده می‌شود. @ThirdSpace

✅ مستند لوموند فرانسه: مقاومت موزاییکی؛ چگونه ایران نقشه «تغییر رژیم» ترامپ را خنثی کرد؟ | بخش دوم 📍تهران با راهبردِ "اجبار مثلثی" متحدان منطقه‌ای واشنگتن را مجبور کرد تا برای توقف جنگ، ترامپ را تحت فشار بگذارند... @ThirdSpace

عاقبت خیانت به وطن: مخالفت ترامپ با تلاش‌های ماچادو برای بازگشت به ونزوئلا به گزارش آکسیوس، تلاش‌های مکرر ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا و برنده جایزه نوبل صلح، برای بازگشت به کشورش پس از زلزله‌های ویرانگر هفته گذشته، خشم مقامات ارشد دولت دونالد ترامپ را برانگیخته است. @ThirdSpace

نیویورک‌تایمز به نقل از دو دستیار نخست‌وزیر عراق گزارش داد که ایالات متحده ارسال هوایی برخی از محموله‌های دلار آمریکا به عراق را پس از چند ماه تعلیق، از سر گرفته است. ✅️ دولت ترامپ به عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای فشار بر دولت بغداد جهت فاصله گرفتن از ایران، ارسال محموله‌ها به عراق را متوقف کرده بود. ✍ ۲۵ سال از آزادسازی عراق توسط ارتش آزاد آمریکا و انگليس می‌گذرد و عراق هنوز اختیار پول نفت خود را ندارد و نمی‌تواند مقامش را خودش انتخاب کند! @ThirdSpace

✍️🏻مقاله جدید فارین‌افرز: استراتژی کلان جدید ایران: چگونه یک جمهوری اسلامیِ بازسازی‌شده، خاورمیانه را دگرگون خواهد کرد; چرخش از ایدئولوژی مذهبی به سمت ملی‌گرایی ✅️تاب‌آوری فراتر از انتظارها: برخلاف پیش‌بینی‌های ترامپ، جمهوری اسلامی نه تنها فرونپاشیده، بلکه توانایی‌های نظامی و صنعتی خود را حفظ کرده است. ✅️تطبیق، نوآوری و تغییر شیوه جنگ: ایجاد تغییراتی بنیادین در نحوه اداره جنگ، اداره کشور و اعمال قدرت در منطقه ✅️تغییر ساختار نظامی به سبک چریکی و غیرمتمرکز: ارتش و سپاه پاسداران از یک ساختار نظامی متمرکز به یک شبکه غیرمتمرکز از فرماندهی‌های عملیاتی تبدیل شده‌اند. ✅️ظهور نسل جدید و غلبه ملی‌گرایی بر ایدئولوژی: ظهور یک نسل جدید از فرماندهان و رهبران که جهان‌بینی آن‌ها بیش از آنکه تحت تأثیر ایدئولوژی مذهبی باشد، توسط "ملی‌گرایی ایرانی" شکل گرفته است @ThirdSpace

✅ استاد علوم سیاسی دانشگاه لندن: 📍کشورهای خلیج فارس اعتراف کردند تکیه بر آمریکا اشتباهی بود که جز ویرانی و جنگ دستاوردی نداشت و پنهان و آشکار در حال مذاکره با ایران هستند/معماری امنیتی منطقه دگرگون شده؛ این یک موفقیت راهبردی برای ایران است... @ThirdSpace

آنجلو جولیانو | تحلیل‌گر ژئوپلیتیک سوئیسی-ایتالیایی: «چرا میلیون‌ها نفر تو تشییع پیکر رهبر ایران متحد شدن؟ و چرا غرب این‌قدر ترسیده؟ یه نگاه به جمعیتِ عظیمِ این لحظه‌ها تو تهران بندازید؛ میلیون‌ها نفری که دوشادوش هم راه میرن و بعد از مرگِ رهبرشون، وحدتِ واقعی‌شون رو به رخ می‌کشن. این واقعه، سندی هست که ثابت می‌کنه ایران یه «تمدن-دولت» واقعیه. تاریخِ عمیق، ایمانِ راسخ، خانواده‌های منسجم و غرورِ ملی؛ این‌ها همون ستون‌هایی هستن که ایرانی‌ها رو – فارغ از تمامِ فشارهای دنیای بیرون – این‌جوری کنار هم نگه داشته. چرا غرب این‌قدر از این موضوع وحشت داره؟ چون ایران، نمادِ زنده‌ی «نفیِ» نقشه‌های جهانی‌سازیِ اون‌هاست. اون‌ها می‌خوان تمام ساختارهای اصیل رو خراب کنن: مرزهای باز که کشورها رو محو می‌کنه، خانواده‌های از هم پاشیده، مسخره کردنِ مذهب، دولت‌-ملت‌های ضعیف، و مفاهیمِ سردرگم‌کننده درباره جنسیت و حقیقت. اون‌ها این ایده‌ها رو همه‌جا ترویج می‌دن تا بتونن راحت‌تر مردم رو کنترل کنن. ایران می‌گه: «نه». اون‌ها ایران رو با حمله و تحریم هدف قرار می‌دن، اما مردم همچنان متحد و قوی باقی می‌مونن. این مراسم فقط سوگواری نیست؛ تجلیِ قدرته. میلیون‌ها نفری که مثلِ یه روح تو یه بدن حرکت می‌کنن، به دنیا نشون می‌دن که تمدن‌های واقعی – اون‌هایی که روی ریشه و عقیده بنا شدن – شکستنی نیستن. جهانی‌سازها هراسانن، چون نمی‌تونن این جنس از قدرت رو نه بخرن و نه بشکنن. ایران استوار ایستاده و پروژه اون‌ها در برابر این عظمت، حقیر و ضعیف به نظر می‌رسه. در نهایت چه کسی پیروزه؟ قطعاً نه کسانی که کارشون تخریبِ همه‌چیزه.

*پاول وارگان (Paweł Wargan) | پژوهشگر و تحلیل‌گر لهستانی، هماهنگ‌کننده دبیرخانه بین‌المللی اندیشکده Progressive International:* «صحنه‌هایی که از ایران می‌بینیم واقعاً دیدنی هست؛ این تصاویر یه تضادِ کامل با جشنِ ۲۵۰ سالگیِ آمریکاست. کشوری که دستِ یک مشت آدم پولدار (الیگارش) اداره میشه و بر پایه‌ی استعمار بنا شده، هیچ‌وقت نمی‌تونه اون عشق و همراهیِ میلیونیِ مردم رو داشته باشه؛ چیزی که اساسِ کشورهای انقلابی هست. آینده‌ی دنیا همین‌جا، تو کشورهای جنوب (جهان سوم)، ساخته میشه.» @ThirdSpace