✅ تاکر کارلسون: 📍ادعاهای آمریکا درباره قدرت نظامی‌اش، کاملاً پوشالی از آب درآمده است؛ تحقیر مداوم ایالات متحده، چشم جهانیان را به واقعیت باز کرده؛ ارتش ما با بودجه ۱.۵ تریلیون دلاری حتی نمی‌تواند یک تنگه را باز نگه دارد.... 🔻به عنوان یک اصل فیزیکی، بازتاب ترورهایی که در جهان انجام می‌دهیم، به زودی به داخل خاک آمریکا بازخواهد گشت؛ هیچ مصونیت کیهانی برای ما وجود ندارد... @ThirdSpace

خرید و قیمت تحلیلی بر انضباط و مجازات از غرفه اندیشه احسان https://share.google/t3sEbLGeHPIoOBBvw

خرید کتاب تحلیلی بر انضباط و مجازات از غرفه اندیشه احسان در بازار بی‌مرز https://share.google/t3sEbLGeHPIoOBBvw @ThirdSpace

🎯 آمریکا را رسما یک امپراتوری در حال افول بدانید ✍️ نوشتۀ کریستوفر کالدول در نیویورک‌تایمز 🔹حمله آمریکا به ایران فقط اشتباه نبود؛ این حمله به نقطه عطفی در افول امپراتوری آمریکا تبدیل شده است. شاید بعضی‌ها ترجیح بدهند به جای «امپراتوری» از واژۀ «هژمونی» برای توصیف نظمی که ایالات متحده رهبری می‌کند استفاده کنند، زیرا پرچم آمریکا در سرزمین‌هایی که از آن‌ها حفاظت یا بهره‌کشی می‌کند به اهتزاز درنمی‌آید. اما قاعده یکی است: امپراتوری‌ها وقتی بیش‌ازحد گسترش پیدا کنند، به نقطۀ پایان خودشان می‌رسند. کریستوفر کالدول، ستون‌نویس نیویورک‌تایمز، معتقد است: آمریکا با آغاز جنگ علیه ایران به چنین نقطه‌ای نزدیک شده است. 🔹جو بایدن، خطرِ گسترشِ بیش‌ازحد را با لحنی تحقیرآمیز نادیده می‌گرفت. بایدن عادت داشت بگوید: «ما آمریکا هستیم، و هیچ کاری نیست که از عهده‌اش برنیاییم». در مقابل، ترامپ در تمام مدت حضورش در سیاست، رهبران آمریکا را نکوهش کرده است که فراتر از توان و امکانات خود عمل کرده‌اند. به‌همین دلیل، خیلی از کسانی که به او رأی داده بودند، تصورش را هم نمی‌کردند که درگیر جنگی جدید در خاورمیانه شود. آن‌ها حرف‌های ترامپ دربارۀ «عظمت آمریکا» را بیشتر لاف‌زنی می‌پنداشتند، نه میل به ماجراجویی. 🔹 هنگامی که ترامپ اعلام کرد تمرکز سیاست خارجی آمریکا را دوباره متوجه نیمکره غربی خواهد ساخت، بیشتر مردم تصور کردند آنچه در پیش است، نوعی عقب‌نشینی راهبردی در جهت کاهشِ تعهدات آمریکاست. او در «راهبرد امنیت ملی» خود نیز نوشت: «خوشبختانه، دوران سلطه خاورمیانه بر سیاست خارجی آمریکا ... به پایان رسیده است». این برنامه سیاست خارجی، منطقی به نظر می‌آمد و از نظر تاریخی، شبیه کاری بود که بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم کرد. رهاکردنِ امپراتوری برای حفظ حداقلی از بقا.   🔹 فرض غالب در واشنگتن طی دهه گذشته این بوده است که چین به‌زودی ممکن است نه‌فقط از نظر ظرفیت نظامی و صنعتی، بلکه در حوزۀ فناوری اطلاعات نیز از آمریکا پیشی بگیرد. به‌همین دلیل، ترامپ کوشید چین را از پایگاه‌های نفوذش در نیمکره غربی بیرون براند. مداخله در ونزوئلا که ۸۰ درصد نفت خود را به چین صادر می‌کرد و تهدید کوبا و حتی نقشه‌کشیدن برای تصاحب گرینلند و دسترسی به منابع انرژی قطب شمال، در همین راستا قابل فهم است. آمریکا باید خودش را آمادۀ نبردی تمدنی با چین می‌کرد. 🔹 اما حمله به ایران را نمی‌توان در چارچوب آن راهبرد کلان فهمید. این اقدام نه نوعی تحکیم دفاعی، بلکه ماجراجویی‌ای خطرناک بود. ایالات متحده از توان نظامی لازم برای تحمیل ارادۀ خود به ایران در یک جنگ طولانی برخوردار نیست. اگر آمریکا بخواهد حتی شانس معقولی برای وادار کردن ایران به تسلیم داشته باشد، باید بخش قابل توجهی از نیروهای مسلح خود را به این جنگ اعزام کند یا انبارهای ذخیرۀ سلاح‌های دورایستای خود را تمام کند. هر دوی آن‌ها در وضعیت کنونی ایالات متحده بسیار خطرناک و تقریباً ناممکن است. 🔹 البته آمریکا هنوز گزینه‌هایی در اختیار دارد. اما هر گزینه‌ای را که انتخاب کند، ناچار خواهد بود تا بهایی بسیار سنگین بپردازد. می‌تواند از ادامه جنگ در ایران دست بکشد؛ اما در این صورت، بی‌هیچ دلیل موجهی به جهانیان نشان داده است که ارتشش بسیار ضعیف‌تر از چیزی است که ادعا می‌کند. یا می‌تواند منابع و امکانات را از جبهه‌هایی که برای منافع حیاتی ملی آمریکا اهمیت دارند ــ مانند اروپا و شرق آسیا ــ به ایران ببرد تا هزینۀ آنچه رئیس‌جمهور از آن با عنوان «سفر تفریحی» خود به ایران یاد می‌کند، تأمین شود. 🔹 در نهایت، ممکن است آمریکا به گزینه‌های نظامی افراطی متوسل شود؛ همان گزینه‌هایی که ترامپ ماه‌هاست با لحنی تهدیدآمیز در شبکه‌های اجتماعی به آن‌ها اشاره کرده. چنین تصمیمی نیز ننگی ابدی برای حیثیت آمریکا خواهد بود. بنابراین ایالات متحده یا باید اعتبارش را به باد بدهد، یا دوستانش را یا حیثیت و هویت اخلاقی‌اش را. بنیامین نتانیاهو که ترامپ را به این جنگ ترغیب کرد، شاید پس از این جنگ، با آمریکایی روبه‌رو شود که دیگر نه می‌تواند از اسرائیل حمایت کند، نه تمایلی به چنین کاری دارد. 📌 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «آمریکا رسما یک امپراتوری در حال افول است» (America Is Officially an Empire in Decline) نوشتۀ کریستوفر کالدول در نیویورک‌تایمز است./ترجمان @ThirdSpace

در فوریه ۱۹۶۹، ارتش #آمریکا در جریان جنگ #ویتنام، مواد شیمیایی قوی و سمی مانند عامل نارنجی را با استفاده از قایق‌های گشتی به حاشیه و امتداد رودخانه سایگون پمپ و اسپری کرد. هدف اصلی از این اقدام، نابود کردن پوشش گیاهی متراکم منطقه برای از بین بردن پناهگاه‌های طبیعی و مسیرهای تدارکاتی نیروهای ویت‌کنگ و همچنین از بین بردن محصولات کشاورزی بود. این جنگ شیمیایی پیامدهای زیست‌محیطی و انسانی فاجعه‌باری به همراه داشت و علاوه بر نابودی کامل حیات وحش، باعث آلودگی پایدار آب و خاک و بروز بیماری‌های مرگبار و نقایص مادرزادی شدید در میان مردم ویتنام و نسل‌های بعدی آن‌ها شد. @ThirdSpace

🔥 جنوب جهان پیروز شد #هادی_نوری فضای سوم| @ThirdSpace

ویدئو بازنشر شده رسانه های آمریکایی از رقص تفنگداران دریایی آمریکایی در قصر صدام!! @ThirdSpace

🔥 مذاکره به سبک کیسه بوکس #هادی_نوری فضای سوم| @ThirdSpace

📜برت اریکسون، مدیرعامل آبسیدین و تحلیلگر تحریم‌ها و ریسک‌های ژئوپلیتیک: پس از آنکه جهان شاهد غارت منابع طبیعی ونزوئلا توسط ایالات متحده بود، چرا باید کسی باور کند که مردم ایران می‌خواهند به کشوری وابسته و تابع ایالات متحده تبدیل شوند؟ ▪️ترامپ به‌وضوح نشان داده است که در صورت فراهم شدن شرایط، بهره‌برداری از ایران را در راستای منافع شخصی خود آغاز خواهد کرد. ▪️آیا ایرانیان از دولت فعلی خود حمایت می‌کنند؟ قضاوت را به شما واگذار می‌کنم. ▪️اما آیا می‌خواهند کشورشان توسط دونالد ترامپ غارت و چپاول شود؟ قطعاً نه. @ThirdSpace

داغ میناب ابدیست💔 @ThirdSpace

*🔺دزدی ترامپ از ونزوئلا؛ پول‌ نفت آن‌ها حق ماست 🔹ترامپ: ما به لطف ونزوئلا پول زیادی به دست می‌آوریم. حق ماست که این را داشته باشیم. 🔹دولت آمریکا از ابتدای سال جاری میلادی ۱۵ میلیارد دلار درآمد حاصل از فروش نفت ونزوئلا کسب کرده. @ThirdSpace