💠 «دولت‌هایی که اکنون با اسرائیل در حال جنگ می‌باشند لازم است که در این پیکار مقدس اسلامی جدی و قوی الاراده باشند، استقامت و پایداری کنند، از تواصی به حق و تواصی به صبر که دستور الهی می‌باشد غفلت نورزند، به توصیه یا امر سازمان‌های وابسته به قدرتهای استعماری برای آتش بس اعتنا نکنند، و مطمئن باشند که در سایه بردباری و استقامت- با به کار بستن دستورات اسلامی- فتح و ظفر از آنِ ملت اسلام می‌باشد.» صحیفه امام | جلد ۳ صفحه ۲ | ۱۶ مهر ۱۳۵۲ @tina_ch_amin

🔴 حذف چهره به‌مثابه حذف هویت! 🔺آرزویی که دشمنان باید به گور ببرند.🔻 ✍🏻تحلیلی نشانه‌شناختی بر تلاش مذبوحانهٔ تایم 👇🏻👇🏻👇🏻 @tina_ch_amin

🔴 حذف چهره به‌مثابه حذف هویت! 🔺آرزویی که دشمنان باید به گور ببرند.🔻 ✍🏻تحلیلی نشانه‌شناختی بر تلاش مذبوحانهٔ تایم 🔸در تصویر منتشرشده، چهره رهبر جمهوری اسلامی به شیوه‌ای گرافیکی رو به پاره شدن و از بین رفتن طراحی شده؛ امری که در سوابق رسانه‌ای مجله تایم درباره‌ افرادی از جمله صدام حسین و معمر قذافی نیز مسبوق به سابقه است. بر اساس نشانه‌شناسی تصویر، چنین بازنمایی‌هایی را می‌توان به‌عنوان نوعی پیش‌نویسی تصویری برای حذف فیزیکی تفسیر کرد. حذف چهره به مثابه حذف هویت، مشروع‌سازی خشونت، و از پیش‌تعیین کردن سرنوشت سیاسی یک فاعل گفتمانی است. در این تصویر، بدنِ سیاسی رهبر به نماد یک نظم مستقر در ایران تقلیل می‌یابد و در عین حال با اَشکال گرافیکی مشابه در مورد صدام و قذافی، یک ماتریس گفتمانی حذف‌شونده‌ها در ذهن مخاطبین ساخته و مفهوم‌سازی می‌شود. 🔸این حذف چهره را می‌توان نه‌فقط به‌مثابه یک تکنیک بصری، بلکه به‌عنوان یک کنش معنایی تفسیر کرد؛ کنشی که با زدودن چهره از ساحت دیداری، هویت فرد را از ساحت گفتمانی حذف می‌کند. در ادبیات نشانه‌شناسی، چهره یکی از مهم‌ترین عناصر بازنمایی فردیت و کنشگری است؛ بنابراین حذف یا تخریب چهره می‌تواند به معنای نادیده‌انگاشتن جایگاه کنشگر در گفتمان سیاسی و حذف سوژگی وی تلقی شود. این تکنیک، مخصوصاً با تیتر «خاورمیانه جدید» در کنارش، مخاطب را ناخودآگاه به سمت درک «پایان یک دوره تاریخی» یک نظم یا فرد خاص هدایت می‌کند؛ چنان‌که در بازنمایی‌های پیشینِ تایم از صدام یا قذافی نیز، چنین محو‌سازی‌هایی به‌عنوان مقدمه‌ای نمادین بر مرگ یا براندازی آنان عمل کرده است. از این منظر، تصویر نه‌تنها بازتابی از واقعیت، بلکه پیشنهاد‌دهنده یک سناریوی گفتمانی مطلوب آنها برای آینده نیز هست؛ همانطور که طی این چند روز حملهٔ تجاوزکارانه اسرائیل به وطنمان نیز بارها با انواع روش‌های کلامی به آن اشاره کردند. 🔸بی‌تردید، این‌گونه بازنمایی‌های مغرضانه و تحقیرآمیز نه مصداقی از آزادی رسانه‌ای، بلکه جلوه‌ای آشکار از خشونت نمادین و جنگ روانی سازمان‌یافته‌ای است که در خدمت گفتمان استعمار رسانه‌ای و پروژه مهندسی افکار عمومی علیه جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. حذف چهره رهبر معظم انقلاب اسلامی ـ که نماد مشروعیت، اقتدار مردمی، و عقلانیت راهبردی در ایران و منطقه است ـ حرکتی هدفمند و توهین‌آمیز است که نه‌تنها به‌دنبال تخریب چهره یک فرد، بلکه در پی انکار موجودیت یک نظام سیاسی مستقل و مردمی است. این تصویرسازی، تلاشی ناشیانه و مذبوحانه از سوی جبهه استکبار برای مشروع‌سازی مداخله، بی‌ثبات‌سازی و در نهایت سرنگونی نظام اسلامی از مسیر رسانه است؛ اقدامی که نه‌تنها از منظر اخلاق حرفه‌ای و اصول بین‌المللی رسانه‌ای قابل دفاع نیست، بلکه باید به‌مثابه نوعی تهاجم نرم تمام‌عیار علیه ملت ایران و عالی‌ترین مقام قانونی و دینی کشور محکوم گردد. آنچه در این روایت بصری بازتاب می‌یابد، نه تصویری از واقعیت، بلکه تجسم تصویری یک آرزوی دیرینه شکست‌خورده دشمنان ملت ایران است که بارها در میدان واقعیت با سد اراده مردم و رهبری مقتدرانه نظام مواجه شده‌اند. ارادهٔ مردمی که با حضورشان در جمعه خشم و نصر مشتی بر دهان اپوزیسیون و بدخواهان ایران کوبیدند. @tina_ch_amin

سامانهٔ دفاع گفتمانی @tina_ch_amin

🔴 «سامانه دفاع زبانی و گفتمانی» نیاز امروز ما در جنگ رسانه‌ای است. 🇮🇷 🔸جنگ تنها در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد. 🔸رسانه‌ها کنشگران اصلی جنگ هستند و زبان فراتر از ابزار بلکه جبهه آنهاست. 🔸ما به بازآفرینی زبانی به وقت اضطرار ملی نیازمندیم. آنچه جمهوری اسلامی ایران امروز با آن مواجه است، صرفاً یک اقدام نظامی یا تجاوز فیزیکی از سوی رژیم صهیونیستی نیست، بلکه بخشی از یک پروژه کلان جنگ ترکیبی است که ابعاد رسانه‌ای، گفتمانی و روان‌شناختی دارد. این ابعاد نه تنها مکمل، بلکه در مواردی مؤثرتر از بعد سخت‌افزاری نیز عمل می‌کنند. وقتی ما بعد سخت‌افزاری جنگ را در موشک‌ها اصابت کرده‌اند و نیرو‌ها یا منابع انسانی که از دست رفته‌اند مشاهده می‌کنیم، تنها بخشی از جنگ را می‌بینیم. در کنار آن، یک بعد نرم‌افزاری از منظر گفتمانی و روان‌شناختی وجود دارد که در طول زمان استمرار می‌یابد و آثار آن در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت قابل مشاهده است. و... 🔻فرهیختگان، ۵ تیر ۱۴۰۴، صفحه ۱۱🔺 متن کامل: https://farhikhtegandaily.com/newspaper/4445/11/ @tina_ch_amin

🔺اهمیت لزوم امتداد گفتمان جنگی 🔻 تینا چهارسوقی امین مدرس دانشگاه زبان: فارسی سابتایتل: فارسی «Jivedebate» 🆔 https://ble.ir/jivedebate @tina_ch_amin

🔻ارزیابی کنش رسانه ملی در ۱۲ روز جنگ🔺 تینا چهارسوقی امین مدرس دانشگاه زبان: فارسی سابتایتل: فارسی 🔸صدا و سیما گرچه این بار تلاش کرد فراجناحی ظاهر شود اما به ورطه شعار زدگی افتاد این شعارزدگی شاید بتواند در کوتاه مدت اجماع ایجاد کند اما با گذر زمان توانایی ایجاد همدلی و اقناع مخاطب را نخواهد داشت. در این ویدیو دکتر تینا چهارسوقی‌امین استاد دانشگاه و پژوهشگر رتوریک سیاسی در این باره سخن می‌گوید: اعتماد عمومی به رسانه نه با شعار بلکه با شجاعت در نمایش حقیقت و به رسمیت شناختن صداهای متفاوت ساخته می‌شود. در جهانی که مخاطب با چند کلیک به روایتهای جایگزین دسترسی دارد، ادامه سیاست یک سویه بازنمایی نه تنها ناکارآمد است بلکه به تشدید گسست اجتماعی می‌انجامد و فرصت بی‌نظیر همبستگی ملی که این روزها حول محور ایران ایجاد شده را از بین خواهد برد. اگر صدا و سیما نتواند خود را از نهاد تبلیغاتی به رسانه‌ای فرهنگی - اجتماعی با کارکرد ملی و تعهد به پیچیدگی واقعیت تبدیل کند نمی‌توان انتظار داشت در بزنگاه‌های آینده که نیازمند توجه به پیچیدگی‌ها، شفافیت بلوغ رسانه‌ای و ساختن زبان مشترک است بتواند اکثریت ملت را همراه نگه دارد. اصلاحات ساختاری صدا و سیما نه یک انتخاب بلکه ضرورتی تاریخیست برای اینکه رسانه ملی دوباره بتواند «ملی» باشد. «Jivedebate» 🆔 https://ble.ir/jivedebate @tina_ch_amin

ایام مهادنه 🔺تعلیق جنگ، از تغییر نبرد در کارزار به نبرد گفتمانی🔻 ما در برش تاریخیِ سوم محرم تا تاسوعا هستیم و همچنان نیازمند بازآفرینی زبانی و گفتمانی برای ساخت هژمونیک گفتمان خود در تقابل با گفتمان دشمن. ما این امر را به نسل‌های بعدی خود، به وطن به ایران آینده، مدیون هستیم. @tina_ch_amin

🔻آیا رهبر معظم انقلاب یک شبه ملی‌گرا شدند؟ و یا #ای_ایران_بخوان نشانهٔ چرخش گفتمانی ایشان است؟ 🔺خیر. ✍🏻در شرح این خیر: 👇🏻👇🏻 @tina_ch_amin

🔻آیا رهبر معظم انقلاب یک شبه ملی‌گرا شدند؟ و یا #ای_ایران_بخوان نشانهٔ چرخش گفتمانی ایشان است؟ 🔺خیر. ✍🏻در شرح این خیر: 🔸«امروز وطن با اسلام یکی است» این جمله و این اندیشه در سال ۱۳۶۰، در مقام گفتمانی، پاسخی است به بحران معنا در وطن‌دوستی معاصر. در این گفتمان، وطن نه فقط جغرافیا، بلکه تجسم عینی و میدان عمل اسلام انقلابی است. وطن، جبهه مقدم در نبرد تمدنی با دشمن است؛ جایی که حفظ آن، حفظ اسلام تلقی می‌شود. در واقع این اندیشه، نقطه‌ مرکزی گفتمان ملی‌گرایی اسلامی-انقلابی آیت‌الله خامنه‌ای است. 🔸بیاییم به سال ۱۴۰۴ و نوحهٔ تلفیقی «ای ایران» آقای کریمی با همه تغییرات داخلی‌اش. نوحهٔ ای ایران ملی‌گراییِ فرهنگی بر پایهٔ شعائر دینی را از ملی‌گرایی سکولار متمایز کرده و یک سرود نوستالژیکِ وطن‌محور را به عنوان ندای حفظ حریم وطنِ اسلامی بازخوانی می‌کند؛ گونه‌ای از مذهبی‌‌سازیِ حس‌ تعلق به وطن. (جایی که تغییر رتوریک به خدمت تغییر در معنا‌سازی در می‌آید.) در شرایط ویژه محرم ۱۴۰۴، درخواست رهبر انقلاب برای خواندن نوحه‌ "ای ایران" در بستر مراسم شب عاشورا، نشانه‌ای از تلفیق آگاهانه وطن‌دوستی با شعائر دینی است. این نه عقب‌نشینی یا چرخش گفتمانی از امت‌گرایی است و نه یک‌شبه ملی‌گرا شدن صرف، بلکه بازتعریفی استراتژیک از "وطن"، "ملت"، و "هویت" در متن گفتمان شیعه‌گرای انقلاب اسلامی است. به زبان ساده، او دارد وطن را عاشورایی می‌کند، نه عاشورا را ملی‌گرا. این، امتداد همان گفتمان ۱۳۶۰ است که در پاسخ گفت: «امروز وطن با اسلام یکی است». همچنین مصداق عملی از «ایرانِ حسین تا ابد پیروز است.» 🔸در این مدل گفتمانی جهت حرکت معنا از مذهب به وطن است، نه از وطن به مذهب. پس، عاشورا دارد وطن را «ارزش‌گذاری» می‌کند. یعنی عاشورا مرکز معنا و آرمانی است که وطن ظرف تحقق آن معنا و میدان عمل آن آرمان محسوب می‌شود. رهبر انقلاب آیت الله خامنه‌ای در شب عاشورا نشان دادند که اگر وطن، خانه باشد؛ و عاشورا، آتش مقدس حسینی، او آن آتش را در دل خانه روشن می‌کند، نه اینکه شعله‌ٔ آن را بگیرد و به چراغ زینتی در طاقچه وطن تبدیل کند. پس ایشان از منظر گفتمانی نه یک شبه ملی‌گرا شدند و نه دچار چرخش گفتمانی در منظومهٔ فکری خود. بلکه وطن و دفاع از ایران همواره عنصر مرکزی گفتمان ملی‌گرایِ اسلامی-انقلابی ایشان و مایهٔ اصلی انقلاب (انقلاب حضرت امام خمینی) بوده است. 🔸پ.ن. پاسخ به یک سوال احتمالی: اگر بخواهیم عاشورا را ملی‌گرایانه تعریف کنیم چه می‌شود؟ آن وقت اتفاق برعکس شرایط‌ فوق می‌افتد: عاشورا به یک آیین «ملی» تقلیل می‌یابد (مثل نوروز، یا مراسم ملی عزاداری) وامام حسین (ع) به یک قهرمان تاریخی برای «هویت ایرانی» بدل می‌شود، نه حجت خدا. (مثلا مدل روایت مجاهدین از کربلا و محرم). در نتیجه عاشورا خالی از محتوا و بی‌خطر می‌شود؛ بدل به یک نماد صرف «مظلومیت» یا «شجاعت ملی» بدون جهت دینی یا سیاسی. در این صورت، عاشورا را به خدمت یک گفتمان سکولار درآورده‌ایم. اما دکترین امامین انقلاب دقیقاً عکس این مطلب است: عاشورا (اسلام) نگه داشته می‌شود و وطن به آن متصل می‌شود. @tina_ch_amin

در راستای پدافند گفتمانی مورد نظرم، جملات این توئیت برایم مهم و محل بحث است. چون معتقدم همین پدافند گفتمانی (قطره‌ چکانی) ما بر مبنای کنش گفتمانی خودجوش و ظرفیت ذاتی شکل گرفته و هنوز هم برای بالارفتن ظرفیت و تاب‌آوریِ توانش این سامانه گفتمانی تلاشی (حاکمیتی، دولتی) نمی‌شود. @tina_ch_amin

#ره_بر #رهبر @tina_ch_amin