اگر قرار است از چنین مراسمی محتوا تولید شود، به نظرم این چند اصل ساده می‌تواند کیفیت روایت را بهتر کند: ۱) سوژه را گم نکنید. در چنین مراسمی، سوژه اصلی خودِ شما نیستید؛ مراسم است، مردم‌اند و حال‌وهوای جمعی. هرجا دوربین مدام به راوی برگردد، اصل ماجرا کم‌رنگ می‌شود. (خودت رو دیدیم گلم، بسه، برو روی مردم) ۲) راوی، واسطه است نه ویترین. کار انسان‌رسانه این است که مخاطب را به دلِ صحنه ببرد، نه اینکه مدام خودش را به مخاطب نشان بدهد. (فاجعه این بود که دوربین دست یکی دیگه بود و داشت از حضرت بلاگر فیلم و عکس می‌گرفت) ۳) جزئیات را شکار کنید. جمعیت، واکنش‌ها، سکوت‌ها، شعارها، اشک‌ها، حرف‌ها، فضای خیابان و موکب‌ها، چگونگی حضور مردم در این فضا ، گفت‌وگوهای کوتاه و اتفاق‌های کوچک؛ همین جزئیات هستند که روایت را زنده می‌کنند. (به اطرافتون دقت کنید، اینقدر سوژه برای نشون دادن هست که...) ۴) مردم دکور نیستند. اگر جمعیت فقط پس‌زمینه‌ای برای دیده‌شدنِ بلاگر باشد، مخاطب بیشتر خودِ بلاگر را می‌بیند تا خودِ واقعه. (مدام توده نشون دادن مردم خوب نیست، وارد دل جمعیت بشید) ۵) لحن محتوا باید با شأن مراسم هماهنگ باشد. نوع تدوین، موسیقی، قاب‌بندی، ژست، نحوه حرف‌زدن و ریتم ویدئو باید با حال‌وهوای همان موقعیت تناسب داشته باشد. (تیپ‌های مکُش مرگ ما و اکسسوری‌های قشنگ و عشوه‌ها و دلبری‌هاتون رو بعداً هم فرصت میشه نشون بدین) ۶) اغراق نکنید. لازم نیست همه‌چیز را احساسی‌تر از واقعیت نشان بدهید. گاهی یک روایت ساده، دقیق و صادقانه، از هر تدوین پرزرق‌وبرق و اغراق‌آمیزی اثرگذارتر است. ( یه چندتا کلیپ هم بدون تدوین و ادیت و آهنگ و مداحی، با صدای مردم و محیط و حتی صدای گریه‌ها، منتشر کنید) ۷) فقط نگویید «من اینجا بودم». به مخاطب نشان بدهید «اینجا چه خبر بود». فرق این دو، فرق ثبتِ حضور با روایتِ یک رویداد است. ۸) سهم بیشتری به صحنه بدهید تا به خودتان. اگر بیشترِ زمان ویدئو صرف نمایش چهره، ژست یا حضور شما شود، مخاطب تجربه مراسم را از دست می‌دهد. (بغض و گریه و راه رفتن و تیپ و قیافه خودتون رو بذارید برای بقیه محتواهاتون) ۹) قبل از انتشار، یک سؤال از خودتان بپرسید. اگر من در این قاب نبودم، آیا مخاطب باز هم می‌توانست این مراسم را بفهمد و حس کند؟ اگر پاسخ «نه» است، احتمالاً هنوز روایتِ رویداد شکل نگرفته است. ۱۰) بگذارید خودِ واقعه در ذهن مخاطب بماند. هدف روایت این است که بعد از دیدن محتوا، مخاطب مراسم، مردم و آن لحظه را به خاطر بیاورد؛ نه فقط صورت، صدا و حضور تولیدکننده محتوا. در یک جمله: راویِ خوب، خودش را مرکز و محور روایت نمی‌کند؛ کمک می‌کند مخاطب، خودِ واقعه را ببیند. (این نکات فقط برای جلوگیری از خودمرکزی در روایت بود، وگرنه پیدا کردن سوژه‌ها و ثبت لحظه ازشون و قاب‌بندی جمع و .... جداست) @tina_ch_amin

دکتر عبدالکریمی در کلیپی حضور گسترده مردم در تشییع پیکر رهبر شهید را به «رفراندوم» تعبیر کردند؛ تعبیری که خود بلافاصله آن را به «خودآگاهی عظیم ملی و تاریخی» پیوند زدند. واضح است که ما اینجا در نسبت با کاربرد واژه رفراندوم، با یک «استعاره مفهومی» روبه‌رو هستیم، نه یک واژه و مفهوم حقوقی صرف! حالا این وسط، عده‌ای دست به قلم شدند که ای وای عبدالکریمی معنی رفراندوم را نمی‌داند! رفراندوم بار حقوقی دارد و او گرفتار ساده‌سازی و خلط مفاهیم علمی است، رفراندوم خیابانی اصلا کجای علم و حقوق و قانون آمده و... (پشت دست سفسطه‌گری آقای زیدآبادی بازی نکنید دوستان) نیازی به این همه قلم‌فرسایی علیه عبدالکریمی نیست. مسئله ساده است: ایشان که آگاهانه این واژه را به کار بردند (و حتی بلاگرهایی که شاید از سر ناآگاهی این روزها این واژه را به کار می‌برند) از نظر شناختی در حال «نگاشت استعاری» هستند؛ یعنی هم‌نشین کردن «تکثر حضور و عاملیت آگاهانه در خیابان» با «بیشینهٔ عاملیت آگاهانه در رفراندوم». ( البته انتظار ندارم درکی از کاربست استعارهٔ مفهومی داشته باشید) این دست حملات به دکتر عبدالکریمی نه از سر دغدغهٔ دقت علمی شما، بلکه حاصل تضادهای قبیله‌ای و ناخرسندی از مواضع مستقل اوست و ذیل هجمه به شخص معنا می‌گیرد. ولی با فرار از فهمِ استعاری، پشت نقاب واژه‌گرایی صوری گیر می‌کنید، که حاصلش چیزی جز سفسطه نیست و دچارش شده‌اید. ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

احساس خوف و رعب مسئولان در برابر دشمن... ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

اندکی، در حد اشاره، درباره الگوی اقناع رهبر شهیدمان گفتم هرچند این موضوع جای بسط و شرح فراوان دارد برنامه مشهد تا مشهد | شبکه چهار سیما | جمعه ۱۹ تیر بخش ۲ برنامه، از دقیقه ۳۵ در تلوبیون ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

کاش بتونم عوامل شبکهٔ چهار رو متوجه کنم که من چهارسوقی‌امین هستم، چهار... نه چارسوقی... 🤨🫤 دیگه هر بار همون اشتباه رو تکرار نکنید دیگه!

پرسش اصلی در یافتن الگوی اقناعی، «چه گفته» نیست؛ بلکه «چگونه و با چه سازوکارهای زبانی گفته شده» است. اما ما هنوز در مرحله فهم «چه گفته شده» مانده‌ایم... از حضرت امام خمینی تا رهبر شهید، همواره درگیر سانسور گفته‌ها هستند... 📺 برنامه مشهد تا مشهد | شبکه چهار سیما | جمعه ۱۹ تیر بخش ۲ برنامه، از دقیقه ۳۵ در تلوبیون ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

در شناساندن رهبر به جامعه چه کرده‌ایم؟ درباره حضرت امام که حتماً کم‌کاری‌ها شده... هنوز نفهمیدیم چه کسی را از ما گرفته‌اند، شاید برای همین است که برخی در فریاد خونخواهی رهبر شهید ضعیف عمل می‌کنند... 📺 برنامه مشهد تا مشهد | شبکه چهار سیما | جمعه ۱۹ تیر بخش ۲ برنامه، از دقیقه ۳۵ در تلوبیون ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

این روزها یکی از دقیق‌ترین شاخص‌ها برای بازشناسی سره از ناسره و سنجش عقلانیت سیاسی در ساحت انقلاب، واکاوی واکنش‌ها نسبت به سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعلی‌آقای خمینی در مراسم تدفین رهبر شهید در قم است. این واکنش‌ها، فراتر از نقد یا مخالفت، نشان‌دهنده اصطکاک کانون‌های مختلف قدرت و ثروت با هسته مرکزی اندیشه امام راحل است. تبارشناسی مخالفان و تحلیل خاستگاه هجمه‌ها علیه ایشان، به وضوح نشان می‌دهد که این سخنرانی، کدام جریان‌های ناهمسو را به چالش کشیده است. هر کجا هستید، تکلیف خود را با این جریان‌های فکری مشخص کنید و از آنها فاصله بگیرید! ⬇️⬇️⬇️

این سخنرانی، کام این جریان‌ها را تلخ کرد: ۱. جریان‌های تجدیدنظرطلب و نئولیبرالِ استحاله‌گرا: این طیف، حیات سیاسی و زیست اقتصادی خود را در گرو ادغام در نظام بین‌الملل می‌بیند و با رویکردی تکنوکراتیک، می‌کوشد تا با منطق اقتضاگرایی، قرائتی از استکبارستیزی ارائه دهد که خروجی آن سازش تمدنی با شیطان بزرگ باشد. آنان از صراحت سیدعلی خمینی در بازگشت به اصول بنیادین انقلاب در هراس‌اند، چرا که بازخوانی انقلابیِ استکبارستیزی را تهدیدی برای آمال غرب‌وارگی خود محسوب می‌کنند. ۲. ساده‌انگاران فاقد بینش ژئوپلیتیک: کسانی که اساساً فاقد درک از منطق مقاومت و ژئوپلیتیک ایران و منطق معرفت‌شناختی از مفهوم استکبار و امپریالیسم (در منظومهٔ فکری حضرت امام) هستند. این گروه یا ذاتاً میل به مستعمره شدن دارند و یا مانند گروه اول تداوم منافع خود را در گرو مستعمره شدن کشور و مردم می‌جویند و به نوعی بازوی استکبار در داخل هستند. ۳. مهندسانِ شکاف و اختلاف: تنگ‌نظرانی که راهبرد خود را بر ایجاد دوقطبی‌های کاذب میان یادگاران امام بنا نهاده‌اند. حیات این گروه در گرو اختلاف‌افکنی و دسته‌بندی جناحی است. اینان همان کسانی هستند که در سودای شوم خود، اگر دستشان برسد خیال کلید زدن پروژه اختلاف میان یادگاران رهبر شهید را نیز در سر می‌پرورانند تا انسجام نمادین جبهه حق را در هم بشکنند. ۴. منکران پیوستگی ولایت: جریانی که همواره در پی کتمان این حقیقت بوده است که: خامنه‌ای شهید، نه یک جانشین صرف، بلکه تداوم‌بخشِ اصیل و مفسر بی‌بدیلِ خط امام بوده است. اکنون نیز انطباق و هم‌مدار بودن یادگاران امام با اندیشه رهبر معظم انقلاب، برای اینان نه تنها دردناک، بلکه به مثابه ابطال تمام پروژه‌های فتنه‌انگیزانه‌شان است، یعنی منافع این گروه در جداییِ بیت حضرت امام و بیت رهبر شهید تعریف شده است. ۵. سکولارهای مصلحت‌اندیش و قائل به تقدس خنثی: دسته‌ای که با تکیه بر نقاب مصلحت‌سنجی یا رودربایستی‌های اجتماعی، در لایه‌های پنهان، با هرگونه انسجامِ بیت امام حول محور ولایت مرزبندی دارند. آن‌ها مروج تقدسِ خنثی برای یادگاران امام هستند و معتقدند این بزرگواران نباید در مسائل حاد سیاسی ورود کنند؛ زیرا ورود ایشان به صحنه و دفاع از حقانیت مسیر انقلاب، سکولاریسم پنهان این گروه را رسوا کرده و تقابل‌شان با حضور انقلابی را آشکار می‌سازد. ۶. هوچی‌گران رسانه‌ای و معاندین خارجی هم به کنار، حتماً دسته‌های دیگری هم هستند ... در نهایت، فراموش نکنیم که این دسته‌بندی‌ها، بازتاب‌دهنده جریان‌هایی اقلیت است که در برابر حجم موافقان جریان اصیل انقلاب، تنها هیاهویی بی‌پشتوانه ایجاد می‌کنند. این قیل و قال‌ها، نه تنها خللی در مسیر حق‌مداری ایجاد نمی‌کند، بلکه بیش از پیش، مرز دوستان و دشمنان عقلانیتِ انقلابی را شفاف می‌سازد. تاریخ همواره گواه بوده است که حق، حتی در غبارآلودترین فضاها نیز عیان خواهد شد و سره از ناسره بازشناخته می‌شود. ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

ان‌شاءالله امشب ساعت ۲۲ برنامه زمانه شبکه ۲ سیما @tina_ch_amin