وقتی میشنوی فلانی رفته پرتودرمانی،بدون بخشی از اون به فناوری هستهای و استفاده از پرتوها برای درمان سرطان مربوطه...
اگه یه کشور این دانش و تجهیزات رو نداشته باشه، برای بعضی درمانهای سرطان و رادیوداروها باید دستش جلوی بقیه کشورا دراز باشه یا مریضاشو بفرسته خارج...
2.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
یامن بارود کودک ۶ ساله فلسطینیه، که به چندین توده سرطانی در ناحیه شکم مبتلا شده، اما بخاطر نبود تجهیزات و تخصص درمان سرطان یه همچین بلایی سرش اومده...
یکی تو ایران دچار سرطان میشه؛ با اینکه درمانش رو تو کشور خودش شروع میکنه، باز هم هزینهها فشار سنگینی به خودش و خانوادش میاره...
حالا تصور کنید مجبور باشه برای درمان بره خارج از کشور؛ هزینهی سفر، اقامت، درمان و هزار دردسر دیگه هم اضافه میشه.
واقعا چند نفر توان مالی همچین کاری رو دارن؟ اصلا همه میتونن برای درمان از کشور خارج بشن؟