این حس خیلی ظریف و عمیقه… بعضی وقتا آدمی با سکوت ،بی‌توجهی به چیزای کوچیک، فراموشی‌های ناگهانی،نشون میده دلش پر از سنگینیه... همیشه به گریه پناه نمیبره و ممکنه دلخوریشو با حواس پرتی نشون بده... کلید و گوشی‌شو گم میکنه.. یادش میره عینکش بالای سرشه و دنبالش میگرده... کلمات یادش میره... قرار یا قول‌های کوچیکُ فراموش میکنه، یه سوالی‌ رو ممکنه چند بار بپرسه جواب کوتاه یا خشک میده به سوال‌های بقیه.. یه خیابونی رو ممکنه اشتباهی وارد بشه.. و.... وقتی باهاش حرف می‌زنی و میگه: «ببخشید، دوباره میگی؟ نفهمیدم، حواسم نبود…» یعنی داره میگه: دلم گرفته، ذهنم غرقه، دنیام یکجور سرد و ساکته… ولی نمی‌خوام غر بزنم، نمی‌خوام گله کنم، فقط میخوام تو خودم باشم،نمیخوام بقیه رو اذیت کنم،نمی‌خوام به روی کسی بیارم..

تو اگه میمونی باز حیدر همون حیدر میشه قول میدم..

"مرد روز نمیخواد،همین که کسی پیداش نشه تا بهش بگه اتاقت رو مرتب کن،براش کافیه!"🤡

مرد روز نمیخواد؛ همین که وقتی بطری آبو سر می‌کشه، کسی مزاحمش نشه، برای خوشحالیش کافیه...🦦

مرد روز نمیخواد همین‌که جورابشو در میاره جاهای عجیب پرت میکنه کسی بهش نگاه تیز نکنه کافیه...👾

روز مرد ،فقط ولادت مولا علی'ع...

«دور از شما ،از عصر دوتا قرص سردرد خوردم… هیچی به هیچی.. تأثیرشون در حدی بود که شک کردم نکنه اسمارتیز خوردم !»

«سردردم میگه:یا گیوتین بده یا امشب تو رو طنز میکنم!»🦦

سلام‌علیکم...