«به فرزندانتون یاد بدید که اگه تو قلبش حُب علی و آل علی نباشه، تو دنیا بازنده‌اس.»

«گاهی خونه،دیوار و سقف نیست،بلکه دلِ کسیه که کنارش آرام می‌گیری.»

حتی لاتی راه رفتن پزشکیان،هم نتونست قیمت‌ها رو رام کنه!🦦

هر تحرک دشمن در مرزهای ایران تلاشی برای القای ترسه،ایران در بالاترین سطح آمادگی دفاعی قرار داره و هیچ جای نگرانی درباره امنیت کشور وجود نداره. فضای داخلی باید آرام، هوشمندانه و به‌دور از التهاب حفظ بشه... برای حفظ امنیت روح و روان خودتون از دنبال‌کردن کانال‌هایی که ترس، ضعف و ناتوانی ایران را القا می‌کنن خودداری کنید...

چند شبه دمای بدنم بالا و پایین می‌شه، تب و لرز دارم و حس می‌کنم بدنم علیه خودم شوریده ... مراقب خودتون باشید یه سرماخوردگی بدی افتاده...

وَ خیر به شب...

سلام‌علیکم...

از شما به دور باشه... فجیع سرما خوردم..😷🤧 سرماخوردگی هم مثل مهمونِ ناخونده‌س… هر چقدر جلوی در وایسی،باز هم به زور وارد میشه...

بعضیا انگار هیچ وقت خسته نمی‌شن… انرژی‌شون همیشه پُر و زنده‌س، انگار دنیا براشون کم میاره... اصلا حس خستگی تو وجودشون راه نداره... حالا من تا ظهر ویندوزم بالا نمیاد ..🦦

تو خونه موندن آدمو کلافه میکنه.. حوصلم سر رفته،خسته شدم انقد به سقف نگاه کردم، سقفم حوصلش سر رفته انقد نگاش کردم انگار میگه: تو هنوز اینجایی؟..🤡

یه فکر دیگه هم هست که وقتی آدم مریض میشه بهش می‌رسه: آدم حس می‌کنه چقدر زندگی با چیزای ساده ساخته شده؛ یه نفس راحت، یه قدم بدون درد، یه روز که مجبور نباشی با درد بجنگی… و همین چیزای ساده برای بعضیا شاید هیچ وقت دوباره نیاد. یاد آدمایی می‌افتی که سال‌هاست با بیماری دست و پنجه نرم می‌کنن، بیمارستان یا خونه‌شون، ساعت‌ها و روزهاشون پر از سکوت و انتظاره. بعضی وقتا حتی یه نگاه مهربون یا یه لبخند، براشون حکم روزنه‌ای کوچیک به زندگیه. و آدم وقتی خودش مریض میشه، تازه می‌فهمه سلامتی چقدر نعمت بزرگیه که بیشتر وقت‌ها ازش غافله. و همین فکر آدمو می‌بره به یه حس همدلی عمیق، اینکه شاید هیچ وقت نتونه درد و رنج بقیه رو کامل درک کنه، ولی حداقل می‌تونه قدر لحظه‌های سالم خودش رو بدونه و برای بقیه هم دعا کنه. این روزا وقتی حس می‌کنم مریضم، یه گوشه از دلم با همه‌ی اونایی که سال‌هاست جنگیدن و هنوز دارن می‌جنگن، همدلی میکنه..