یه فکر دیگه هم هست که وقتی آدم مریض میشه بهش می‌رسه: آدم حس می‌کنه چقدر زندگی با چیزای ساده ساخته شده؛ یه نفس راحت، یه قدم بدون درد، یه روز که مجبور نباشی با درد بجنگی… و همین چیزای ساده برای بعضیا شاید هیچ وقت دوباره نیاد. یاد آدمایی می‌افتی که سال‌هاست با بیماری دست و پنجه نرم می‌کنن، بیمارستان یا خونه‌شون، ساعت‌ها و روزهاشون پر از سکوت و انتظاره. بعضی وقتا حتی یه نگاه مهربون یا یه لبخند، براشون حکم روزنه‌ای کوچیک به زندگیه. و آدم وقتی خودش مریض میشه، تازه می‌فهمه سلامتی چقدر نعمت بزرگیه که بیشتر وقت‌ها ازش غافله. و همین فکر آدمو می‌بره به یه حس همدلی عمیق، اینکه شاید هیچ وقت نتونه درد و رنج بقیه رو کامل درک کنه، ولی حداقل می‌تونه قدر لحظه‌های سالم خودش رو بدونه و برای بقیه هم دعا کنه. این روزا وقتی حس می‌کنم مریضم، یه گوشه از دلم با همه‌ی اونایی که سال‌هاست جنگیدن و هنوز دارن می‌جنگن، همدلی میکنه..

همزمان با هجمه‌ی سنگین به رهبر انقلاب،VPNها پر از تبلیغ برای خاتمی و روحانیه... دشمنان انقلاب به دنبال کسی نیستن جز همان جریان غربگرای داخلی،همین‌هایی که الان بر مردم مسلطن،و دارن خرخره‌ی ملت رو میجون..

کسی که خودش سال‌ها در مسیری حرکت کرده که همیشه پر از حاشیه، نقد و سؤال بوده، کوچک‌ترین حقی نداره مردم ایران رو متهم کنه یا بهشون برچسب‌های سنگین بزنه. این‌جور حرف‌ها از دهان فردی با اون سابقه‌ی کثیف داره بیرون میاد که خودش لخت و عریانه و به مردای بیگانه سرویس جنسی میده و اون طرف فیلم‌های منشوری بازی میکنه... قبل از خطاب کردن مردم ایران به بیمار جنسی، بهتره به کارنامه‌ی خودش نگاه کنه..

اگه با پستای تینار مشکلی دارید میتونید لفت بدید...کار من روشنگری و تبیینه،،، نمیتونم چیزی رو پاک کنم...

ما عاشق توایم و پشیمان نمی‌شویم هر توبه‌ نامه‌ای که نوشتیم پاره کن!

خواهرزادم یکم بینی‌ش آب میکرد سرما رو ب ما داد خودش رفت جشنِ سلامتی بگیره..🦦

اگه ابوعلی سینا الان زنده بود، با اون هزار و خورده‌ای سال سنش باید می‌نشست رو صندلی مخصوص سالمندان، چای نباتشو می‌خورد، فشار خونشو می‌گرفت… بعد یهو ترکیه‌ی صدساله میاد دست میذاره روش و میگه : «ابوعلی دانشمند ماعه!» ابوعلی وقتی داشت کتاب می‌نوشت، ترکیه هنوز ایده‌ی تأسیسش نبود…حالا مصادره هم می‌کنه..🥴🤦🏾‍♂

قبلاً با اسمش شعار آزادی و حقوق زنان می‌دادن،الان شده‌ منبع پول و کسب درآمد!😏

این روزای شمال مثل آزمایشگاه شیمی بدون تهویه‌ست… فقط مونده بهم بخوریم و واکنش شیمیایی راه بیفته!

در سایه‌ی خواب عمیق مسئولین جمهوری اسلامی، در کشوری که با خون شهدا ساختیم، امروز شاهد برگزاری مسابقات رزمی مختلط هستیم! این‌قدر بی‌خیالی و بی‌توجهی به ارزش‌ها جای تأسف داره که آدم از خجالت سرش رو پایین میندازه. شهدا رفتن تا عزت و ناموس این کشور حفظ بشه، اما ما با چشم خودمون می‌بینیم که مسئولین حتی خوابش رو هم نمی‌بینن که جلوی این بی‌قانونی‌ها رو بگیرن این بی‌غیرتی مدیریتی حد و مرز نمی‌شناسه...