‌

پنج سال و خورده‌ای گذشته و بازم با نوشته‌های ویکتور هوگو این‌قدر هیجان‌زده‌ می‌شم که نمی‌تونم ساکت بمونم بینوایان کامل رو دیگه ندارم اما نود و سه ای که از خاک خوردن توی قفسه نجاتش دادم هست و هنوز باعث می‌شه وسط تاریکی مغزم لامپای کوچولو جرقه بزنن

پنجاه سال هم بگذره درمورد ویکتور هوگو نمیتونم خفه شم واقعا.

از دو ماه و نیم پیش از دانلودای اینستام ادیت پیدا کردم.

سبحان الله.

دقیقا قبل از عکسایی که از اولین موشکا گرفتم:

‌

خودمم نمیدونم