هو بکاء و گریه ، چه از باب خشیّت الهی و چه بر مصیبت اباعبدالله و مصائب أم‌ّالمَصائب زینب کبری (س) و اهل‌بیت امام حسین (ع) ، مفاتیحِ اَبواب غیبی نظام هستی است. اشک و آه و سوز و گداز، مفاتیح قلوبِ قفل شده است که به واسطه‌‌ی آن‌ها ، دل‌ها مفتوح می‌گردند و حقایق ملکوت عالم در منظر قلوبِ صاحبان بُکاء ، مشهود واقع می‌شود. محرم ۱۴۰۲/جلسه۱۶ استاد صمدی آملی توحیدِ صَمَدی قرآنی

هو ✍..ما باید خودسازی را در راس سائر امور قرار دهیم. این همه انزال کتب، ارسال رسل، مسجد، محراب منبر مدرسه حوزه دانشگاه، گفت و شنود، قلم و تعلیم و تعلم، مقدمات هستند و اصل ذوالمقدمه است؛ و آن هم این است که انسان درست خودش را بسازد. فوق همه‌ی کارها همین است که انسان خودش را درست بسازد و دانستن، تنها همین دانستن مفهومی نیست. دانستن مفهومی موجب ارتقای وجودی و اعتلای روحی انسان نمی گردد و انسان از آن چندان بهره ای نمی گیرد و به مقام شامخ ولایت تکوینی نمی رسد. باید خود آن حقائق نوری که معانی اسما هستند در انسان پیاده شوند. در مفاهیم کلمات و لغات ممکن است کسی که تا اندازه ای به علم صرف آگاهی داشته باشد و بتواند کلمات را به اصل و ریشه ی شان ارجاع دهد، به کتاب لغت مراجعه کند و معانی و مفاهیم آنها را تحصیل کند و بفهمد که رحیم یعنی چه و رحمن به چه معناست و مفهوم علیم و عالم چیست. با داشتن یک کتاب منتهى الأرب في لغة العرب مثلاً می تواند مفاهیم یک دوره ی کامل کلمات مفرده ی لغات عرب را بیاموزد و به معنای رحیم و عطوف آگاهی بیابد و از ادراک مفاهیم آنها لذت ببرد؛ اما در وقت عمل و هنگام حادثه مثل پلنگ درنده بر ابنای نوعش حمله میکند و می خواهد شکم ها بدرد و آدمها بکشد. چنین شخصی در حقیقت حیوان مفترس است؛ همان پلنگ است نه آدم. به فرموده ی امیرالمؤمنین علیه‌السلام: " فالصورة صورة إنسان والقلب قلب حيوان ". 📖ولایت تکوینی /ص۱۵ استاد علامه حسن‌زاده‌ی آملی توحیدِ صَمَدی قرآنی