شاید قشنگیِ گذشته به این بود که برای خوشحال ماندن بهانههای بزرگ نمیخواستیم؛ خبرها روی کاغذ میرسیدند، صداها پشت تلفن جان میگرفتند و گاهی تمام خوشبختی در رسیدنِ نامهای یا شنیدنِ صدایی آشنا خلاصه میشد.
گاهی نجات پیدا کردن، یعنی دست از نجات دادنِ خودت بهوسیلهی دیگران برداری.
یعنی بپذیری قرار نیست هر دستی که به سمتت دراز میشه، تو رو از تاریکی بیرون بکشه.