چندسالی میشه حجم زیادی از غم حمل میکنم بدون ذره ای کم شدن، یه توده ی غم توی گلوم گیر کرده. میخوابم و بیدار میشم، غذای مورد علاقم میخورم، میرم پیاده روی و با دوستام وقت میگذرونم. و وقتی برمیگردم خونه، چشمام میبندم و با خودم مرور میکنم. سعی میکنم دلایلم برای ادامه دادن جریان زندگی به خاطر بیارم ولی هیچ دلیلی نیست مدتهاست میلم به زندگی از دست دادم.

جدی ادم خوبی نيستم، نگاهت می‌کنم، لبخند میزنم ولی سر سوزنی برام مهم نیستی.

تو واقعا آدم خوبی هستی ! _ تو واقعا آدم‌شناس بدی هستی ... ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌