سلام استاد محمدزاده خدا قوت ،اعیاد مبارک همیشه یه معلم داشتیم میگفت سوال خوب نصف جواب است ،حالا سوال شما مرا از وسط اشپزخانه کشید کنار گوشی که روی سوال فکر کنم . به نظرم روایت داستان مثل ریختن شربت در دهان تشنه است اگر لیوان را ناگهانی خالی کنید طعمش را نمی فهمد وهم طعم لحظه ها از بین می رود . اگر ذره ذره هم بدید ،ذهن مخاطب مجبور است انتظار بکشد یا خودش تصویر بسازد داستان بسازد وباعث درگیری ذهن مخاطب میشود ، کلمات را توی سرش ریختید ولی اصلا احساسی با مطلب درگیر نمی شود. نمی دانم واژه منطق گریزی اینجا چه معنی میده ولی اگرمعنی پاره شدن زنجیره علی ومعلولی است . مطلب وقتی ذره ذره به مخاطب نشان داده شود می تواند همزاد پنداری کند ،نتیجه رضایت بخش باشد .وبه نظرم این کار استادباتجربه است والا نویسنده بی تجربه مخاطب را کلافه می کند . یه نویسنده میگه ،نوشتن هشت جز دارد هفت تا زیر آب است یکی روی آب ،باید طوری بنویسی که مخاطب بتواند آن هفت لایه زیر آب را احساس کند ....

سلام و ممنون از پاسخگویی شما بله منظورم همان فاصله افتادن بین رابطه علّی و معلولی است به گونه ای که ذهن مخاطب دچار تشویش و دوگانگی می شود

سلام و عرض ادب عید همهٔ بزرگواران مبارک🍀 به نظرم تمام عناصر داستان مثل زنجیر به هم وصل هستند. اگه یکی از عناصر دارای اشکال باشه، بقیه رو تحت تأثیر خودش قرار می‌ده و خواننده داستان رو درست متوجه نمی‌شه و فهم نمی‌کنه. یکی از همین موارد هم رابطهٔ علّی‌ و معلولی در داستانه که اگه خوب شکل بگیره و روی هر کدوم از اتفاق‌ها و چگونه اتفاق‌افتادنشون فکر بشه، می‌تونه برگ برندهٔ هر داستانی باشه.

سلام این اتصال زنجیری داستان به چه چیزی بستگی داره ؟

نکته ای که باید عرض کنم و عزیزان آن را در نظر داشته باشند اینکه سوال خیلی کلی است و سوال کلی پاسخ کلی می طلبد که اکثرا وافی به مقصود نیست از جناب آقای محمدزاده درخواست می کنم سوالشان را جزئی تر مطرح بفرمایند

استاد جان سلام عیدتان مبارک گاهی در جلسات نقد می شنوم که یکی می گوید: داستان منطق گریز است ، این منطق گریزی یعنی چی؟

این سوال شما همان پرسش کلی است که بخش دوم سوال قبلی تان است سول قبلی این بود: اگر نویسنده نتونه ذره ذره مطالبش رو به خورد مخاطب بده و به صورت کلی و یا در لفافه بیان کنه ، اشکالی در روند روایت داستانی پیش می آید ، یا بقول بعضی مدعیان ؛ متن ، منطق گریز می شود؟ این ذره ذره به خورد مخاطب دادن یعنی چی؟ در لفافه و کلی بیان کردن یعنی چی؟ به نظر من پرسیدن سوال درست خودش نیمی از جوابه حالا این سوال را از این کلیات خارج کنیم و دقیقا بفرمایین که سوال چیه؟ بقیه عزیزان هم ورود کنند که "روشِ درستِ پرسیدن" خودش یکی از ابزاز بسیار مهم در نقد متونه

شاید منظور این که منطق و داستان در یک کفه ترازو نمی‌توانند قرار بگیرند. داستان تخیل نویسنده است و از منطق روایت دوره؟

آیا ضرورت دارد نویسنده مطالب را ذره ذره به خوردمخاطب بدهد؟ اگر نویسنده مطالب را کلی بیان کند یا در لفافه بیان کند چه اتفاقی برای مخاطب می افتد ؟ یک نویسنده خوب وبا تجربه چگونه تعادل را بین اجزای داستان وخواننده حفظ می کند .؟ کی وچگونه یک متن منطق گریز میشود ؟ یک ارتباط خوب بین نویسنده وخواننده چه موقع است ؟

سلام استاد من سوال اقا محمد زاده را باز کردم . دنبال جواب نبودم . فقط امر شمارا که گفتیدعزیزان ورود کنید که روش درست پرسیدن خودش یکی از ابزار مهم درنقد است . همین قدر که بگویید این سوالات خوبه ،درست پرسیده شده ! کفایت می کند ....مگر اینکه بخواهید جواب بدهید .ممنون از شما 🙏🌱🌱🌺