📢 هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم 🔹 امروز؛ صفحه دویست و چهل و هشت قرآن کریم سوره مبارکه يوسف ✏️ توصیه مهم حضرت آیت‌الله خامنه‌ای: هر روز حتماً قرآن بخوانید حتّی روزی نیم صفحه، روزی یک صفحه بخوانید، امّا ترک نشود. در دنیای اسلام هیچ کس نباید پیدا بشود که یک روز بر او بگذرد و آیاتی از قرآن را تلاوت نکند. 💻 Farsi.Khamenei.ir

ه🔸﷽🔸ه سلام علیکم و رحمت الله 📆 جمعه ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🔅۱۹ تیر ۱۴۰۵ 🏴 🔅۲۵ محرم ۱۴۴۷ 🏴 🔅۱۰ ژوئیه ۲۰۲۶ 🌿 الَِلَِهَِمَِ َِعَِجَِلَ َِلَِوَِلَِیَِکَِ َِاَِلَِفَِرَِجَِ 🌿 🔅کانال داد (داستان.دفاع مقدس.نکته.نقد) @Vardiani_Annotation .

. 🤲 الَِلَِهَِمَِ َِعَِجَِلَ َِلَِوَِلَِیَِکَِ َِاَِلَِفَِرَِجَِ 🤲 .

📢 هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم 🔹 امروز؛ صفحه دویست و چهل و نه قرآن کریم سوره مبارکه الرعد ✏️ توصیه مهم حضرت آیت‌الله خامنه‌ای: هر روز حتماً قرآن بخوانید حتّی روزی نیم صفحه، روزی یک صفحه بخوانید، امّا ترک نشود. در دنیای اسلام هیچ کس نباید پیدا بشود که یک روز بر او بگذرد و آیاتی از قرآن را تلاوت نکند. 💻 Farsi.Khamenei.ir

📌 نیم نگاهی به مراسم تشییع در ایران و عراق وقتی توان اجرایی مسئولان با چگونگی تجربه مردم سنجیده می شود مراسم تشییع شخصیت های بزرگ، صرفا یک آیین مذهبی یا سیاسی نیست، بلکه از منظر مدیریت رویدادهای بزرگ، آزمونی برای سنجش مواردی از قبیل توان برنامه ریزی، مدیریت بحران، امنیت، اطلاع رسانی و رضایت شرکت کنندگان است. از نظر وسعت، مراسم ایران به مراتب پیچیده تر بود. مدیریت جمعیت میلیونی، هماهنگی میان نهادهای مختلف، تامین امنیت و کنترل مراسم در چند شهر، نشان دهنده ظرفیت بالای اجرایی بود و از این منظر، می توان گفت برگزار کنندگان مراسم در ایران عملکرد نسبتا موفقی داشته اند. در مقابل، مراسم در عراق اگرچه از نظر مقیاس کوچک تر بود، اما در برخی شاخص های کیفی برتری داشت. فضای معنوی عتبات، مشارکت گسترده موکب ها، خدمات داوطلبانه مردم و ثبات بیشتر در اجرای برنامه، باعث شد بسیاری از شرکت کنندگان تجربه ای رضایت بخش تر و منسجم تر از حضور در مراسم داشته باشند. با این حال، مهم ترین نقطه قابل نقد در مراسم ایران، تغییر ناگهانی مسیر تشییع بود. مسئولان ضمن عذرخواهی علت این تصمیم را جلوگیری از خطر ناشی از تراکم جمعیت و حفظ جان مردم اعلام کردند. اگر واقعا احتمال وقوع حادثه وجود داشته، اصل این تصمیم از منظر مدیریت بحران قابل دفاع است، زیرا حفظ جان مردم باید در اولویت هر تصمیمی قرار گیرد. اما پرسش اصلی این است که آیا چنین خطری از قبل قابل پیش بینی نبود؟ در مدیریت حرفه ای رویدادهای بزرگ، برآورد حجم جمعیت، شناسایی گلوگاه های مسیر، پیش بینی نقاط پرخطر و طراحی سناریوهای جایگزین، بخشی از فرآیند برنامه ریزی پیش از آغاز مراسم است. وقتی از روزها قبل حضور جمعیت میلیونی قابل پیش بینی است، انتظار می رود خطرات احتمالی مسیر نیز از پیش شناسایی و برای آنها راهکار مناسب طراحی شود، نه اینکه تصمیمی به این اهمیت در میانه مراسم اتخاذ شود. به نظر می رسد همین پرسش، مهم ترین محور نقد مدیریتی این مراسم باشد. در این میان، پرسش دیگری نیز مطرح است که تاکنون پاسخ روشنی به آن داده نشده است. تصاویر و گزارش های منتشر شده نشان می دهد که پیکرها و خودروهای حامل آنها پیش از اعلام تغییر مسیر، در همان محلی مستقر بودند که در نهایت مراسم از آنجا آغاز شد. با توجه به این نکته، این پرسش مطرح می شود که: آیا تغییر مسیر از قبل در دستور کار برگزارکنندگان قرار داشته و تنها اعلام عمومی آن به تاخیر افتاده است، یا اینکه استقرار پیکرها صرفا بخشی از تمهیدات اجرایی و سناریوهای احتمالی بوده است؟ اگر فرض نخست درست باشد، این پرسش جدی تر مطرح می شود که: چرا میلیون ها نفر که بر اساس مسیر اولیه برنامه ریزی کرده بودند، از این تغییر مطلع نشدند و ساعت ها در مسیری منتظر ماندند که دیگر قرار نبود مراسم از آن عبور کند؟ اما اگر فرض دوم صحیح باشد، باز هم این پرسش باقی می ماند که: چرا به محض اتخاذ تصمیم نهایی، اطلاع رسانی گسترده و موثری انجام نشد تا مردم دچار سردرگمی و محرومیت از وداع نشوند؟ تغییر مسیر زمانی اعلام شد که بسیاری از مردم ساعت ها در مسیر اعلام شده منتظر مانده بودند. در نتیجه، شمار زیادی از شرکت کنندگان، با وجود تحمل سختی و انتظار طولانی، فرصت وداع را از دست دادند. این اتفاق، تجربه بخشی از تشییع کنندگان را با احساس محرومیت از وداع و نارضایتی عمیق همراه کرد. در مقابل، در مراسم عراق با وجود امکانات کمتر، برنامه مراسم ثبات بیشتری داشت و تغییرات ناگهانی کمتری گزارش شد. همین ثبات در اجرا، موجب شد شرکت کنندگان با اطمینان بیشتری در مراسم حضور یابند و تجربه مطلوب تری داشته باشند. در مجموع، اگر معیار ارزیابی، توان اجرایی، مدیریت امنیت و کنترل یک تجمع عظیم باشد، ایران عملکرد موفق تری داشت. اما اگر معیار، کیفیت برنامه ریزی، پیش بینی بحران، ثبات در اجرای برنامه، اطلاع رسانی و تجربه شرکت کنندگان باشد، عراق در برخی شاخص ها امتیاز بالاتری کسب می کند. شاید مهم ترین درس این دو مراسم آن باشد که موفقیت یک رویداد بزرگ، تنها به جمعیت و امنیت وابسته نیست، بلکه کیفیت برنامه ریزی پیش از برگزاری، شفافیت در تصمیم گیری و نحوه ارتباط با مردم نیز به همان اندازه اهمیت دارد. تصمیم به تغییر مسیر در ایران، هرچند احتمالا با هدف حفظ امنیت اتخاذ شده باشد، اما ابهام در زمان اتخاذ این تصمیم و نحوه اطلاع رسانی، آن را به مهم ترین نقطه قابل نقد این مراسم تبدیل کرد. در نهایت، به نظر می رسد هر دو مراسم در چارچوب اهداف خود موفق بودند، اما هر یک در حوزه ای متفاوت برتری داشتند. ایران ظرفیت بالای اجرایی و امنیتی خود را در مدیریت یک تجمع عظیم به نمایش گذاشت، اما ابهام در برنامه ریزی و نحوه اطلاع رسانی، مانع از آن شد که این توان اجرایی برای همه شرکت کنندگان به تجربه ای رضایت بخش تبدیل شود.

در مقابل، عراق با وجود امکانات کمتر، به دلیل ثبات بیشتر در اجرای برنامه و مدیریت بهتر، تجربه دلپذیرتری برای شرکت کنندگان رقم زد و در برخی شاخص های کیفی عملکرد موفق تری از خود نشان داد. ابوالقاسم وردیانی نوزدهم تیر 1405 🔅کانال داد (داستان.دفاع مقدس.نکته.نقد) @Vardiani_Annotation .

ه🔸﷽🔸ه سلام علیکم و رحمت الله 📆 شنبه ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🔅۲۰ تیر ۱۴۰۵ 🏴 🔅۲۶ محرم ۱۴۴۷ 🏴 🔅۱۱ ژوئیه ۲۰۲۶ 🌿 الَِلَِهَِمَِ َِعَِجَِلَ َِلَِوَِلَِیَِکَِ َِاَِلَِفَِرَِجَِ 🌿 🔅کانال داد (داستان.دفاع مقدس.نکته.نقد) @Vardiani_Annotation .