دختری به نام هانا با مو های طلایی رنگ و چشمانی آبی رفت پیش دکتر تا ببیند مشکلش چیست که روز به روز درد قلبش بیشتر می شود.
با آزمایش و معاینه دکتر فهمید که بیش از یک ماه نمی تواند زنده بماند.
وقتی دکتر خبر را به هانا داد هانا ناامیدانه از جا بلند شد و با چشمانی پر از اشک رفت.
هانا با خود گفت:"این یک ماه باقی مانده از زندگی ام را چکار کنم که مفید باشد؟بهتر است که روزی یک گل رز سفید بکارم تا وقتی من از دنیا رفتم آنها جان داشته باشند و رشد کنند"
او شروع کرد هر روز یک گل رز سفید می کاشت.
او کاملا ناامید شده بود می گفت:"چرا همچین اتفاقی رخ داد؟من دوست داشتم بیشتر از اینها زندگی کنم"
روزها با نا امیدی گذشت تا اینکه روز بیست و نهم رسید او فهمید که زمان مرگش نزدیک است و او روز بعد از دنیا می رود
دانه های گل های رز سفید او سی تا شد ولی او نرفت!
هانا رفت پیش دکتر و گفت:"امروز روز سی ام هست یعنی یک ماه گذشت ولی من هنوز از دنیا نرفته ام"
دکتر گفت:"پس قدر این لحظات زندگی ات را بدون و از روزهای باقی مانده زندگی ات لذت ببر"
هانا با خود فکر کرد حرف های دکتر راست بود او بزودی از دنیا می رود پس او رف سراغ خوش گذرانی تا کمی زندگی کند.
او روز اول را کلی خوشگذراند و برای آن روز دانه ی رز صورتی را کاشت تا نشان دهد که زندگی کرده است.
روز دوم هم کلی خوش گذراند و رز صورتی کاشت. آن روز روز آخرش بود.
شب آن روز که روز دوم بود تپش قلبش شدید شد و از دنیا رفت.
او دو روز از ۳۲ روز را زندگی کرد
زندگی لحظاتی دارد که باید قدر آن ها را دونست.
بیایید کمی زندگی کنیم!
ما باید...
«من همیشه دوست دار یک زندگیِ عجیب و پر حادثه بودهام، شاید خنده ات بگیرد اگر بگویم من دلم می خواهد پیاده دور دنیا بگردم! من دلم می خواهد توی خیابانها مثل بچهها برقصم، بخندم، فریاد بزنم! من دلم می خواهد کاری کنم که نقضِ قانون باشد. شاید بگویی طبیعتِ متمایل به گناهی دارم ولی اینطور نیست. من از این که کاری عجیب بکنم لذت میبرم!»
از نامههای فروغ فرخزاد به پرویز شاپور
༘˚⋆✉️𐙚｡⋆𖦹🪐✧˚
ـ
دلم میخواد تو یه افسانه زندگی کنم. درمورد تمدن ها و فرهنگ های مختلف یاد بگیرم. ماجراجویی و کاوش کنم و امیدوارم که بتونم دنیا رو تغییر بدم.